Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα real work. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα real work. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

Μη μου τους κύκλους τάραττε

 Γεια!!! Ελπίζω όλοι καλά ε;;;
 
Πέρασε και η σημερινή μέρα, μουντή αλλά σχετικά ζεστή για την εποχή. Έχω καιρό να γράψω, το ξέρω, αδικαιολόγητος.

Όλα καλά γενικότερα, μέσα στην ηρεμία μου, δουλειά, σπίτι, βόλτα. Το σπίτι κυριαρχεί βέβαια, πολλές φορές δεν κάνω σημαντικό αλλά περνάει η ώρα και δεν το καταλαβαίνω. Μάλλον η μουσική φταίει..

Είχα κάνει και 2 ταξιδάκια για τις εκλογές, στην δεύτερη φορά των εκλογών, είχαμε και το μνημόσυνο του πατέρα μου. Έκλεισε ο χρόνος και πραγματικά δεν το κατάλαβα. Όλα σαν χτες..

Νιώθω ότι χρειάζομαι αλλαγή αλλά δεν έρχεται, η αλλαγή, η αλλαγή που πρέπει να γίνει για να ξυπνήσω. Νομίζω ότι έχω επαναπαυθεί στη ρουτίνα μου. Θέλω να κάνω πράγματα, τα σκέφτομαι, αλλά μπαίνει το "κάποια στιγμή" και κατευθείαν μπαίνουν στο μέλλον. Σ' εκείνα που θα γίνουν, σε βάθος χρόνου.. Λυπάμαι μόνο γιατί χάνω, χρόνο, ό,τι πολυτιμότερο πια..
Αλλάζω θέμα.. 

Είναι κάτι μέρες παιδιά που σου κάνουν κάτι άνθρωποι τη ζωή δύσκολη! Έτσι και η σημερινή. Δεν αφορά εμένα βέβαια το συμβάν αλλά άλλον υπάλληλο που δουλεύουμε στον ίδιο χώρο και επειδή βρίσκει κάτι προβλήματα στα έγγραφα κάποιων και δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά τους (sic.) (γιατί τη δουλειά του την κάνει σωστά όπως βλέπω), αυτοί καταφεύγουν σε άλλες λύσεις όπως είναι η αποδοκιμασία και η προφορική - λεκτική βία. 

Και μετά λένε ότι δεν κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι τη δουλειά τους. Πας με το νόμο δεν τους αρέσει, πας χωρίς νόμο, είναι παρανομία, μα αυτό ζητούν και αυτοί, παρανομία, για να κάνουν τη "δουλειά τους". Βγήκα από τα ρούχα μου αλλά δεν μπορούσα να μιλήσω. Πρώτον γιατί δεν αφορούσε το αντικείμενό μου και δεύτερον, υπάρχουν και οι διευθυντές να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.. αν και το τύπου πελατειακό σύστημα που έχουν δημιουργήσει αυτές οι ίδιες οι παλιές γενιές, δεν τους αφήνει περιθώρια.. 
Μου πέρασαν τα νεύρα τώρα πια..
Σε δύο μέρες μπαίνει Δεκέμβριος, μόνο και μόνο που θα έρθει, μου φτιάχνει η διάθεση. Όσο και αν μας πρήξανε φέτος. Η περίοδος γιορτών θα έρθει και θα αλλάξουμε διάθεση. Ας προσπαθήσουμε, ε; Περιμένω τα χρήματα του δώρου να αγγαρέψω τον Γιώργο να πάμε να πάρουμε και στολίδια και δέντρο φυσικά! Τώρα που είπα στολίδια, δεν ξέρω αν ενημερωθήκατε για το παιχνίδι που έχει ετοιμάσει η ξενιτεμένη  καλή φίλη Artanis. Εάν δεν έχετε όμως, καιρός να περάσετε από το μπλόγκ της και να λάβετε συμμετοχή! Σας έχει και μια έκπληξη η οικοδέσποινα!!!! Πατήστε εδώ και θα δείτε!!! Καλή επιτυχία εύχομαι!!!


Καλό βράδυ να έχουμε!
Καλή εβδομάδα!!!!


ΥΓ. Ελπίζω να σας άρεσαν οι δύο αυτές φωτό! Είναι από τις αγαπημένες μου!

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Λίγη ρουτίνα..

Καλημέρα σας!

Πάνε οι γιορτές, πέρασε και η άδεια, γύρισα και εγώ και αρχίζω να μπαίνω ξανά στη ρουτίνα μου και μ' αρέσει! Πανέμορφη η πόλη όπως την άφησα! χεχε! Δεν μπορώ να πω πως δεν πέρασα καλά στην άδειά μου, απλά κουράστηκα μου φαίνεται, πολλές οι μέρες στο χωριό, το κλίμα λίγο περίεργο, πάνω στις γιορτές τα σαράντα του πατέρα μου. Φιλοξενίες στο σπίτι, που όχι πως δεν μου αρέσουν, απλά δεν ήταν η κατάλληλη εποχή και κατάσταση. Δεν έχω παράπονο όμως, αρκετά βγήκα, είδα κόσμο και πέρασα σχετικά καλά. Τώρα μπήκα ξανά και στο διατροφικό μου πρόγραμμα, γιατί με τόσα γλυκά και φαΐ απορώ που δεν έσκασα τόσες μέρες!

Στα εδώ τώρα, με περίμενε δουλειά που δεν είχα προβλέψει και κατά περίεργο τρόπο όλα είχαν προθεσμίες και μία είχε λήξει κιόλας. Μέχρι και στο σπίτι έφερα πράγματα να κάνω και θα έχω και το ΣΚ. Την επόμενη εβδομάδα θα έχω τελειώσει τα δύσκολα και πολύ χαίρομαι. Από καιρό καλά πάμε, συννεφιές και πάλι συννεφιές, με ομίχλη, βροχούλα και κρύο, λιγότερο απ' ότι θα ήθελα βέβαια..
Θυμάστε τις προάλλες που σας έλεγα ότι έχω τον απέναντι που τρώει διάφορα και "μοσχομυρίζει" ο τόπος; Ε λοιπόν, τώρα αλλάξαμε συνήθειες! Συνήθως τις πόρτες από τα γραφεία τις αφήνουν ανοιχτές στην υπηρεσία και μπαινοβγαίνει ο κόσμος, προχτές γυρνώντας από εξωτερικές δουλειές, την βρίσκω κλειστή, χτυπάω και ανοίγω και τι να δω;;; Αν έχετε το Θεό σας! Γραφειάκι, τραπεζομαντηλάκι και πάνω η Άρτα και τα Γιάννενα! Ταραμοσαλάτα (ήρθε η Καθαρά Δευτέρα;), τυράκι, ψωμάκι, ελίτσες, κρεμμυδάκι και γύρω 5 άτομα να τρώνε! Α και τσίπουρο! Ο καθένας με το ποτηράκι του! Και δεν θέλω να σνομπάρω τα φαγητά, γιατί αν ήμασταν αλλού και εγώ θα έτρωγα αλλά σε εργάσιμη ώρα, μέσα σε γραφείο;;; Ε ποτέ όμως! Και να, να βγαίνει η μυρωδιά τσίπουροκρεμμυδοτυριού να βγαίνει προς τον διάδρομο! Πήρα δυο πράγματα και την έκανα σε άλλο γραφείο μέχρι να τελειώσουν! Καλοπερνάμε!

Και κάπως έτσι θα περάσει και το ΣΚ, με λίγη δουλειά, ίσως και επίσκεψη από φίλη, αν έχει καλό καιρό καμιά βόλτα (αν και είπε χαλασμό Κυρίου), θα δείξει! Α και καθάρισμα φυσικά για να μην μας φάνε και οι μυίες!

Εύχομαι να έχουμε ένα πανέμορφο ΣΚ και να περάσουμε καλά!
Φιλιά σε όλους! Μου λείψατε!!!

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Παράπονα..

Καλησπέρα!!!

Τι κάνετε; Ελπίζω όλοι να είστε καλά!

Μα τι καιρός είναι αυτός βρε παιδιά; τρεις μέρες τώρα βρέχει ασταμάτητα! Εντάξει καλά είναι όταν είσαι σπίτι αλλά όταν θες να βγεις έξω, είναι σπαστικότατο! Ξέμεινα από τσιγάρα χτες και βγήκα να πάρω, η Μητροπόλεως είχε γίνει Αλιάκμονας και το πάρκινγκ Πλαστήρα. Σε μια πόλη που έχει όλο κατηφόρες και γύρω γύρω λίμνη, είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα; Και όμως! Την τέταρτη μέρα λογικά θα βγουν με βάρκες για σόπινγκ!

Αύριο αργία, του Αγίου Μηνά, Πολιούχου της πόλης της Καστοριάς. Παρελάσεις και χαμός όλη μέρα! Θα τελειώσει και ο μήνας και δεν θα το καταλάβουμε..

Εδώ έχω κάποια παράπονα που μάζεψα μια μέρα που μου 'χαν σπάσει τα νεύρα...


*Πως θα σου ΄ρχότανε να πέφτεις για ύπνο το μεσημέρι, για μία ώρα, και να ακούς από κάτω μουσική; Ρώτησα τον ιδιοκτήτη και έμαθα ότι ήρθε μία φοιτήτρια.. δεν έχει πολλές μέρες μέσα αλλά αν άρχισε από τώρα, σκέψου τι θα κάνει αργότερα, που θα κάνει και παρέες και θα μαζεύονται.. OMG.. Τα δικά μου δεν τα θυμάμαι θα μου πεις; Αλλά εγώ έμενα σε εστία, όλοι σχεδόν τα ίδια κάναμε. Δεν είναι το ίδιο τώρα πια. Θα λάβω τα μέτρα μου..

*Πως θα σας μύριζε, αν στη δουλειά σας, στο γραφείο, ο διπλανός σας, τρώει γύρο απ' όλα; Αφήστε καλύτερα.. κάθε φορά κοντεύω να βγάλω τα συκώτια μου... Κάποιες φορές παίρνει και σάντουιτς με λουκάνικο.. εκεί να δείτε μπόχα! Και που να ανοίξεις παράθυρο χειμωνιάτικα; Η που θα κάτσω να αντισταθώ στην επιθυμία να ξεράσω ή που θα φύγω για κάνα άλλο γραφείο..

*Οι τουαλέτες (συγκεκριμένα οι αντρικές) στις δημόσιες υπηρεσίες είναι τόσο άθλιες ή μόνο εδώ συμβαίνει αυτό; Βασικά το συνεργείο καθαρισμού που έχουν είναι άφαντο... μόνο τα πάνω πάνω, και όταν λέμε τα πάνω πάνω, εννοούμε τα όσα βλέπεις με μυωπία 15 στο κάθε μάτι χωρίς γυαλιά. Πιο βρώμικες τουαλέτες ούτε στα ΚΤΕΛ δεν έχω δει.. Άσε που εκεί έχουν και την κυρία απ' έξω που φυλάει και ρίχνει και λίγο νερό. Εδώ τίποτα! Τίποτα! Τρίχες, παντού ούρα επίσης παντού, κόπρανα, ευτυχώς όχι παντού. Οι περισσότεροι είναι μεγάλοι άνθρωποι, μήπως φταίει αυτό; Μπαίνουν μέσα, αφήνουν ανοιχτή την πόρτα και όποιος φυσικά μπει στον προθάλαμο τους έχει φάτσα κάρτα. Χαρτί σχεδόν ποτέ. Και καζανάκι βρε! Πατήστε το το καημένο! Πατήστε το! Τριτοκοσμικά πράγματα..

*Όταν έρχεσαι σε μια υπηρεσία και είσαι νέος δεν ξέρεις και πολλά για τους εργαζόμενους. Αλλά! Όλοι θέλουν να στα μάθουν. Και να έλεγα ότι αφορούν τη δουλειά; Μπα.. αν ο ένας έκανε αυτό και έκανε εκείνο και είπε αυτό και είπε εκείνο. Ο ένας δεν μιλάει με αυτόν και ο άλλος με τον άλλο. Άντρες γυναίκες πρόθυμοι να μιλάνε για όλα και να λένε και βαριές κουβέντες..

*Και ο κόσμος με ενοχλεί! Όχι όλος, αλλά είναι κάποια άτομα πολύ ενοχλητικά και συμπεριφέρονται πολύ άσχημα. Άσε που έχουν τις τρελές απαιτήσεις. Στη δουλειά δεν είμαι περίεργος αλλά που και που χρειάζεται, το λέει και η ευρύτερη εμπειρία στον τομέα μας..


Και για να μην ξεχνιόμαστε:

*Πότε θα σταματήσει η βροχή;;; Που είναι ο ήλιος οεο;;;




Όσο για μένα, καλά είμαι, δεν είναι και εύκολο με όσα συμβαίνουν βέβαια. Είναι πολλά τα πράγματα που σκέφτομαι τελευταία, σε λίγο θα αρχίσω να μιλάω και μόνος μου, αν και είχα μια τάση από παλιά να με ρωτάω και να απαντάω τον άλλο Hfaistiwna.. λολολολ! Μη παρεξηγείτε..

Και ένα τραγούδι να ακούσουμε, το άκουσα πριν κάποιες μέρες αναρτημένο, μου άρεσε και το δανείστηκα ..

Τα φιλιά μου!
Καλό βράδυ!

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Γεια χαρά Κύριε Κάστορα!

Καλημέρα και Καλό Πάσχα!!!!!!

Τι μου κάνετε; Έχουμε καιρό να τα πούμε εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Σας σκεφτόμουν και σας σκέφτομαι όλο αυτό το καιρό! Μου λείπετε πολύ! Μου λείπει και το αγαπημένο μου χόμπυ! Ο reader μου μπούκωσε από τα αδιάβαστα ποστ! Το κακό είναι ότι θα παραμείνει έτσι για καιρό ακόμη.. θα δείξει..

Πλέον είμαι μόνιμος κάτοικος ΒΔ Ελλάδος. Καταπληκτική πόλη, όπως και οι άνθρωποί της. Όλοι είναι πολύ καλοί! Με όποιον και να μίλησα ήταν έτοιμος να με εξυπηρετήσει και να με βοηθήσει. Από έγκυρες πηγές έμαθα ότι πρέπει να κρατάω μια πισινή.

Βέβαια η γκαντεμιά μου ξεπέρασε κάθε όριο, μιας που το αμάξι καθώς πήγαινα για πρώτη φορά, κάπου στο πρώτο 1/3 της διαδρομής άρχισε να κάνει ένα περίεργο θόρυβο από την αρχή σχεδόν της διαδρομής. Από τις 30-3 ήταν στο συνεργείο για ένα ρουλεμάν το οποίο κατέληξε σε αλλαγή σαζμάν μη χέσω, και το πήρα 8-04!!!!!! Που να του καεί το μαλλί από το πιστολάκι αυτουνού που με μάτιασε.

Πρέπει να έχεις δύναμη για να κάνεις μια νέα αρχή και πόσο μάλλον σε ένα μέρος που δεν έχεις δει ποτέ στη ζωή σου. Και μάλιστα να αντέξεις όσο καιρό χρειαστεί να είσαι εκεί. Πρέπει κάθε φορά που πας να κλάψεις, να σκέφτεσαι ότι αυτό ήθελες πάντα. Όταν σου λείπουν τα αγαπημένα σου πρόσωπα να θυμάσαι ότι έχεις τη δύναμη να τα καταφέρεις και μόνος σου.

Τον πρώτο καιρό δεν ξέρεις κανέναν, με τον καιρό θα τους μάθεις. Τον πρώτο καιρό θα πρέπει να εμπιστεύεσαι ακόμη και για το πιο μικρό πράγμα. Κόσμο που δεν ξέρεις και αφήνεσαι στην καλή τους διάθεση. Θα γίνουν "οικογένεια" σου και θα αποτελέσουν κομμάτι της ζωής σου.

Να προσαρμόζεσαι εύκολα και να μαθαίνεις γρήγορα. Μπορώ να πω ότι αυτές τις μέρες δεν ήμουν στην καλύτερη και ευκολότερη φάση της ζωής μου. Στεναχωρήθηκα, έκλαψα αλλά και χάρηκα και γέλασα ακόμη και με τα πιο μικρά. Δεν αξίζει να κλαίγεσαι για κάτι που το ήθελες!! Σοβαρέψου!!!!

Η πόλη πανέμορφη, ο κόσμος καλός, το βλέπω πιο ψύχραιμα πια.. Το άγχος μου έφυγε και νιώθω σαν να γυρνάω πίσω στα ξέγνοιαστα τα χρόνια και το απολαμβάνω. Το μωρό μου όποτε το χρειαζόμουν ήταν εκεί, απέναντι, στην τηλεφωνική γραμμή και μόνο το να μιλάμε μου φτιάχνει τη διάθεση. Αλλά και οι φίλοι μου και οι γονείς μου που δεν με άφησαν τόσο μόνο μου όσο πίστευα όσο ήμουν. Ακόμη και οι φίλοι μπλόγκερ που μου άφησαν το σχόλιό τους, έπαιξαν το ρόλο τους.

Υπολογιστή δεν έχω στο σπίτι (πρακτικοί λόγοι δεν το επιτρέπουν, αρχές Μαΐου μου είπαν) ακόμη και στη δουλειά δεν έχουμε αγοράσει ακόμη, οπότε μπαίνω κλεφτά από κάποιον υπάλληλο που λείπει. Όπως και τώρα. Θα έχω να σας πω και να σας δείξω πολλά!!!!!!

Το προηγούμενο κείμενο έχει γραφτεί πριν καμιά εβδομάδα μέρες αλλά έμεινε στα πρόχειρα. Από χτες βρίσκομαι στα πάτρια εδάφη και χαίρομαι τις διακοπές... Μ' αρέσει που γύρισα (και θα είναι για λίγο) τώρα θα μένω λίγο και θα πρέπει να τα κάνω όλα μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα. Οπότε δεν θα μου μένει χρόνος να βαρεθώ.. Αυτές τις μέρες περιμένουμε κόσμο στο σπίτι για τραπέζια και άλλα τέτοια όμορφα.. ωραία θα είναι..
Την Τρίτη θα πάρω το δρόμο της επιστροφής..


Σας ευχαριστώ όλους!!!! Καλό Πάσχα να έχουμε!

ΥΓ. Παιδιά δεν έχω απαντήσει ακόμη στα σχόλιά σας, δεν ξέρω πότε θα το κάνω..

Να είστε όλοι καλά και να περνάτε καλά επίσης!

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Διάλειμμα..

Καλημέρα!!!

Το ξέρω ότι είμαι απαράδεκτος! Λείπω τόσο καιρό και ούτε φωνή ούτε ακρόαση.. δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να σας σκέφτομαι όμως!!!

Είμαι πολύ καλά, μην ανησυχείτε.  Η δουλειά που περίμενα ήρθε και έχω πολλά να κάνω, τρέχω προς το παρόν προς  όλες τις κατευθύνσεις για να βάλω μια σειρά στο μυαλό μου και σε ότι άλλο πρέπει να κουμαντάρω.. 

Όταν έχω ξανά ίντερνετ θα έχετε και περισσότερες λεπτομέρειες! :) 
Σας φιλώ όλους!
Μου λείπετε πολύ!!!
Να προσέχετε!!!

Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

Μια σημαντική μέρα..

Αλήθεια, με τι όνειρα ξεκινάμε τη ζωή μας; Να μεγαλώσουμε, να βρούμε μια δουλειά (το γιαπί το πηλοφόρι το μυστρί, εικ. δεξιά, λίγο πρόστυχη, όχι περισσότερο απ' ότι τα φορούν οι κοπέλες σήμερα, συγνώμη πάντως!) και να βρούμε ένα καλό παιδί να κάνουμε οικογένεια (έστω και με δύο μπαμπάδες).. !

Όλοι πασχίζουμε να διαβάσουμε, να περάσουμε εκεί που θέλουμε και αργότερα να βρούμε δουλειά πάνω σε αυτό που μας αρέσει. Έτσι ξεκινάμε οι περισσότεροι με συνεντεύξεις και με προκηρύξεις κυρίως για μόνιμο προσωπικό αλλά και για εποχικό. Με το που τελείωσα, άρχισα να κάνω προκηρύξεις, φυσικά δεν είχα τα μόρια να περάσω κάπου. Αμέσως σχεδόν ήρθε μία σύμβαση ενός έτους, προς το τέλος της μάζεψα ότι μόρια είχα και έκανα δύο προκηρύξεις. Τελείωσε η σύμβαση, μετά από τρεις μήνες ήρθε η επόμενη εξάμηνη, της οποίας διανύω τον 4ο μήνα.

Την 1η Απριλίου βγήκαν τα προσωρινά αποτελέσματα της μίας προκήρυξης, ήμουν στους διοριστέους. Τρελάθηκα από τη χαρά μου εννοείται. Με έριξε γρήγορα το γεγονός των ενστάσεων και το κατά πόσο επηρεάζεται ή όχι το αδιάβλητο των διαδικασιών του ΑΣΕΠ. Έτσι λοιπόν περίμενα με ανυπομονησία αλλά και συγκρατημένη χαρά τα οριστικά αποτελέσματα, τα οποία, blogers μου, βγήκαν χτες! Τρείς μήνες και έξι μέρες. Βρίσκομαι στην ίδια θέση, διοριστέος σε ένα τομέα που όλο και σε κάποιον κάτι έχει κάνει και τον βρίζουμε (μην ανησυχείτε, η υπηρεσία μου, δεν έχει σχέση με τις γνωστές δημόσιες υπηρεσίες [εικ. αριστερά])*.

Χτες είχα μια περίεργη χαρά από το πρωί, παρόλο που ξύπνησα πολύ νωρίς και έτρεχα να προλάβω. Μιλούσα με τον κολλητό μου και γελούσα, με ρωτούσε γιατί και του έλεγα δεν ξέρω.. έτσι ανεξήγητα..
Νόμιζα πως ήταν κάτι σκέψεις που κάνω τελευταία γεμάτες συναισθηματισμούς. Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι υπήρχε και κάποιος άλλος λόγος, τον οποίο και έμαθα τρεις ώρες μετά.
Τώρα θα περιμένω τις ειδοποιήσεις και την κατάθεση δικαιολογητικών που θα γίνουν μέχρι τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο και ευελπιστώ από το νέο έτος αν όχι και φέτος να είμαι μόνιμος Βορειοελλαδίτης. Ίσως και το πεπρωμένο μου να είναι κάπου εκεί στα βόρεια...
Ελπίζω να πάνε όλα καλά. Όπως και να 'χει, έχω φόβους ακόμη.. δεν το έχω συνειδητοποιήσει..

Θέλω να φτιάξω τη ζωή μου επιτέλους.. να έχω το δικό μου σπίτι (επιτέλους ξανά) και ας είμαι μακριά από το σπίτι μου και από το μέρος που θα μου άρεσε να είμαι (αλλά δεν το αποκλείω στο μέλλον). Κάθε αρχή και δύσκολη... καλύτερα δεν θα μπορούσε να ήταν.

Ευχαριστώ το Θεό.
Ευχαριστώ και εσάς που είστε από τους πρώτους που το μαθαίνετε, μιας που κρατάω ακόμη κάποιες επιφυλάξεις.. και που με βοηθήσατε πολύ αυτούς τους μήνες, χωρίς να το ξέρετε! :)

Καλό ξημέρωμα!

*Χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν, φυσικά δεν είναι όλες οι υπηρεσίες ίδιες, ούτε και οι άνθρωποι που τις απαρτίζουν.