Τρίτη 16 Ιουνίου 2009

Η ανάγκη του να σε σκέφτονται

Καλησπέρα παιδιά!

Σήμερα με πήρε ο ύπνος. Ξύπνησα απότομα από τηλεφώνημα. Ήταν η κοπέλα που κάνουμε παρέα στη δουλειά, με έχει βοηθήσει πάρα πολύ από τότε που ήρθα και μου έχει φερθεί πάρα πολύ καλά όλο αυτό τον καιρό. Αφού την ευχαρίστησα και την διαβεβαίωσα ότι είμαι καλά, της είπα ότι θα βρεθούμε στη δουλειά. Και όντως βρεθήκαμε. Μου λέει, δεν σε είδε η Π. και ήρθα και σε ζήτησα και μου είπαν ότι δεν ήρθες και πήρα τηλέφωνο να δω τι έπαθες. Της είπα ότι δεν έβαλα κανένα ξυπνητήρι (σπάνιο για μένα που βάζω δύο) την ξαναευχαρίστησα και πήγαμε για το καθιερωμένο μας διάλειμμα

Στο γραφείο που είμαι, το μοιραζόμαστε τρία άτομα. Είμαι από τον Μάρτιο μαζί τους. Ενώ έχουν και οι δύο το κινητό μου και το σταθερό, κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για το τι έπαθα. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ που δεν αναρωτήθηκαν μην τυχόν έπαθα κάτι (κακό σκυλί ψόφο δεν έχει βέβαια).
Είναι πολύ άσχημο να μην έχεις κανέναν να σε σκέφτεται, έστω και όταν χρειάζεται μόνο. Κάπως έτσι αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι ξένος ανάμεσα σε ξένους, και θέλουν να σε αφήσουν έτσι. Ίσως το παίρνω πολύ δραματικά αλλά εκεί που άρχιζα να βλέπω ότι γίνομαι κομμάτι τους, έστω και με το λίγο καιρό που είμαι εδώ, ξαφνικά πάτωσα για να ξαναρχίσω απ΄την αρχή. Τότε άρχισα να σκέφτομαι όσους φίλους έχω μακριά, ακόμη και συγγενείς. και συνειδητοποίησα πόσο μου λείπουν.. Θα πρέπει να σταθώ μόνος όπως και να 'χει, κάτι που δεν με πειράζει, αλλά με γεμίζει αμφιβολίες και λίιιγο φόβο για το μέλλον μου εδώ.

Ευτυχώς οι δύο κοπέλες στην ηλικία μου και κάνουμε πολύ παρέα, είναι εντάξει άτομα και τα μόνα με τα οποία μπορώ να συνεννοούμαι.

Από εδώ και εμπρός θα προσέχω καλύτερα τα ξυπνητήρια μου !!!

Καλό απόγευμα!!!!

Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

Πάλι εδώ!!

Καλημέρα παίδες!
Ελπίζω να μου είστε καλά!!!

Όπως καταλάβατε εδώ και καιρό, είχα κάποια προβλήματα σύνδεσης και αναγκαστικά έλειπα, απ' το χόμπι μου! Από την 1 -6 όμως που μου έκαναν την σύνδεση άρχισα να επανακτώ το χαμένο έδαφος..
Μου λείψατε πολύ! Είμαι χαρούμενος που γύρισα στα παλιά λημέρια και βλέπω ξανά γνωστές μπλογκο-φυσιογνωμίες!

Από τον Μάρτιο που έφυγα, ξεκίνησε μια νέα περίοδο στη ζωή μου! Η αρχή της βέβαια σηματοδοτήθηκε με κάποια γεγονότα - προβλήματα - εμπόδια που δεν περίμενα αλλά αντεπεξήλθα εξίσου καλά σε όλα και τώρα είμαι καλά και προχωράω..

Μου έρχεται περίεργο που πλέον έφυγα από το σπίτι, δεν μπορώ να πω βέβαια ότι δεν είναι επίπονο. Κάποιες φορές το σκέφτομαι τόσο έντονα που κοντεύω να βάλω τα κλάματα. Αυτό που πονάει πιο πολύ είναι που δεν έχω κανέναν να πω μια κουβέντα και εννοώ τους φίλους μου. Όχι πως πριν τους είχα, αφού ήταν Αθήνα, αλλά τώρα μου είναι ακόμη πιο μακριά.. Ευτυχώς όμως διώχνω οτιδήποτε γρήγορα και αισιοδοξούμαι (!) και συνεχίζω! Γιατί αυτό ήθελα πάντα, να φύγω. Το μέρος είναι λίγο άβολο (από άποψη κινητικότητας ;) ) αλλά και άμα θες μπορείς να φτιάξεις μια χαρά τη ζωή σου.
Η Καστοριά είναι απίστευτη πόλη (μήπως είναι αρχή και τη βλέπω έτσι;) και με καλούς ανθρώπους.. ελπίζω να είναι όλοι έτσι οι βορειοελλαδίτες, γιατί θα έχω πολλά πάρε δώσε μαζί τους από εδώ και πέρα..

Τον περισσότερο καιρό τον περνάω μέσα στο σπίτι, είναι αρχή ακόμη και μ' αρέσει. απολαμβάνω την μοναχικότητα και το ότι μπορώ να κάνω ό, τι θέλω.. ακόμη και να βάλω έναν τσίτσιδο (αλλά διακριτικό) ζευγάρι στο desktop! xaxaxa! Βρε μην γελάτε, αλήθεια λέω, το έβαλα για κάποιες μέρες και μετά που μου έφυγε η επαναστατική διάθεση το έβγαλα και το έκανα όπως πριν βουκολικό... ξέρεις λουλουδάκια, βουνά κλπ..
Απολαμβάνω να ακούω μουσική το βράδυ και να διαβάζω πριν κοιμηθώ.. να κοιμάμαι ότι ώρα θέλω και να μην με ενοχλεί κανένας (εκτός την από πάνω που κυνηγάει το εγγόνι από την μία άκρη του σπιτιού ως την άλλη, και την από κάτω με τα τρία μικρά, που ότι ώρα θέλουν γκρινιάζουν), τουλάχιστον μέσα στο σπίτι..
Να σας πω την αλήθεια, στην αρχή το σπίτι ενώ μου άρεσε πολύ, όλο και κάτι έβλεπα που μου χάλαγε την εικόνα. Αλλά οκ, το ξεπέρασα και άρχισα να σκέφτομαι ότι θα πρέπει να το φτιάξω όπως θέλω εγώ.

Αυτά για σήμερα, ακούω love και με έριξε λίγο, αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι, κάντε το, θα απαντήσω..

Πολλά φιλιά και καλό ξημέρωμα..



Ξέχασα να σας πω ότι οσονούπω θα βάλω φωτό και στην apeikonisi!!

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Καλό Καλοκαίρι!!!

Καλημέρα σας..

Όπως βλέπετε πολλές οι αλλαγές... όπως στη ζωή μου, έτσι και στο blog.. σοβάρεψε λίγο περισσότερο.. :)
Μου βγήκαν τα μάτια σήμερα να κάνω τις αλλαγές και να το ετοιμάσω το τσαρδάκι μου! Αύριο φεύγω για το βουνό! Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να γράψω από 'κει ανάρτηση. Θα σας αφήσω με ένα τραγουδάκι που μ' αρέσει πολύ και θα τα ξαναπούμε με ανάρτηση, την άλλη εβδομάδα. Μέχρι τότε να περνάτε καλά! Μου λείψατε αλήθεια πολύ!



Και ας ευχηθούμε σε ένα πανέμορφο Καλοκαίρι!! Με πολύ θάλασσα και ξεγνοιασιά!!

Καλό ξημέρωμα να έχουμε..

Τα φιλιά μου!!!!

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Γεια χαρά Κύριε Κάστορα!

Καλημέρα και Καλό Πάσχα!!!!!!

Τι μου κάνετε; Έχουμε καιρό να τα πούμε εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Σας σκεφτόμουν και σας σκέφτομαι όλο αυτό το καιρό! Μου λείπετε πολύ! Μου λείπει και το αγαπημένο μου χόμπυ! Ο reader μου μπούκωσε από τα αδιάβαστα ποστ! Το κακό είναι ότι θα παραμείνει έτσι για καιρό ακόμη.. θα δείξει..

Πλέον είμαι μόνιμος κάτοικος ΒΔ Ελλάδος. Καταπληκτική πόλη, όπως και οι άνθρωποί της. Όλοι είναι πολύ καλοί! Με όποιον και να μίλησα ήταν έτοιμος να με εξυπηρετήσει και να με βοηθήσει. Από έγκυρες πηγές έμαθα ότι πρέπει να κρατάω μια πισινή.

Βέβαια η γκαντεμιά μου ξεπέρασε κάθε όριο, μιας που το αμάξι καθώς πήγαινα για πρώτη φορά, κάπου στο πρώτο 1/3 της διαδρομής άρχισε να κάνει ένα περίεργο θόρυβο από την αρχή σχεδόν της διαδρομής. Από τις 30-3 ήταν στο συνεργείο για ένα ρουλεμάν το οποίο κατέληξε σε αλλαγή σαζμάν μη χέσω, και το πήρα 8-04!!!!!! Που να του καεί το μαλλί από το πιστολάκι αυτουνού που με μάτιασε.

Πρέπει να έχεις δύναμη για να κάνεις μια νέα αρχή και πόσο μάλλον σε ένα μέρος που δεν έχεις δει ποτέ στη ζωή σου. Και μάλιστα να αντέξεις όσο καιρό χρειαστεί να είσαι εκεί. Πρέπει κάθε φορά που πας να κλάψεις, να σκέφτεσαι ότι αυτό ήθελες πάντα. Όταν σου λείπουν τα αγαπημένα σου πρόσωπα να θυμάσαι ότι έχεις τη δύναμη να τα καταφέρεις και μόνος σου.

Τον πρώτο καιρό δεν ξέρεις κανέναν, με τον καιρό θα τους μάθεις. Τον πρώτο καιρό θα πρέπει να εμπιστεύεσαι ακόμη και για το πιο μικρό πράγμα. Κόσμο που δεν ξέρεις και αφήνεσαι στην καλή τους διάθεση. Θα γίνουν "οικογένεια" σου και θα αποτελέσουν κομμάτι της ζωής σου.

Να προσαρμόζεσαι εύκολα και να μαθαίνεις γρήγορα. Μπορώ να πω ότι αυτές τις μέρες δεν ήμουν στην καλύτερη και ευκολότερη φάση της ζωής μου. Στεναχωρήθηκα, έκλαψα αλλά και χάρηκα και γέλασα ακόμη και με τα πιο μικρά. Δεν αξίζει να κλαίγεσαι για κάτι που το ήθελες!! Σοβαρέψου!!!!

Η πόλη πανέμορφη, ο κόσμος καλός, το βλέπω πιο ψύχραιμα πια.. Το άγχος μου έφυγε και νιώθω σαν να γυρνάω πίσω στα ξέγνοιαστα τα χρόνια και το απολαμβάνω. Το μωρό μου όποτε το χρειαζόμουν ήταν εκεί, απέναντι, στην τηλεφωνική γραμμή και μόνο το να μιλάμε μου φτιάχνει τη διάθεση. Αλλά και οι φίλοι μου και οι γονείς μου που δεν με άφησαν τόσο μόνο μου όσο πίστευα όσο ήμουν. Ακόμη και οι φίλοι μπλόγκερ που μου άφησαν το σχόλιό τους, έπαιξαν το ρόλο τους.

Υπολογιστή δεν έχω στο σπίτι (πρακτικοί λόγοι δεν το επιτρέπουν, αρχές Μαΐου μου είπαν) ακόμη και στη δουλειά δεν έχουμε αγοράσει ακόμη, οπότε μπαίνω κλεφτά από κάποιον υπάλληλο που λείπει. Όπως και τώρα. Θα έχω να σας πω και να σας δείξω πολλά!!!!!!

Το προηγούμενο κείμενο έχει γραφτεί πριν καμιά εβδομάδα μέρες αλλά έμεινε στα πρόχειρα. Από χτες βρίσκομαι στα πάτρια εδάφη και χαίρομαι τις διακοπές... Μ' αρέσει που γύρισα (και θα είναι για λίγο) τώρα θα μένω λίγο και θα πρέπει να τα κάνω όλα μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα. Οπότε δεν θα μου μένει χρόνος να βαρεθώ.. Αυτές τις μέρες περιμένουμε κόσμο στο σπίτι για τραπέζια και άλλα τέτοια όμορφα.. ωραία θα είναι..
Την Τρίτη θα πάρω το δρόμο της επιστροφής..


Σας ευχαριστώ όλους!!!! Καλό Πάσχα να έχουμε!

ΥΓ. Παιδιά δεν έχω απαντήσει ακόμη στα σχόλιά σας, δεν ξέρω πότε θα το κάνω..

Να είστε όλοι καλά και να περνάτε καλά επίσης!