Καλησπέρα!
Με το παιδί που σας έλεγα στην προηγούμενη ανάρτηση, βγήκαμε για καφέ δυο-τρεις φορές. Πήγαμε και με τον Γιώργο για καφέ και ήρθε και αυτός και τους αλληλογνώρισα! Είναι καλά παιδιά και τα δύο (μέχρι αποδείξεως του εναντίου) και ελπίζω να μην γίνει τίποτα και χαλάσει το κλίμα που υπάρχει! Αν έχεις άτομα που σε καταλαβαίνουν, σου φτάνει. Άσε που μου ρθε να τους κοπανίσω, που με πήραν στο ψιλό για το δημοσιοϋπαλληλίκι! Φτου τους! χαχαχαχαχαχα! Ξύλο που πάει χαμένο!
Ο καιρός μια έτσι μια γιουβέτσι! Πέρασε όμως καλά το ΣΚ! Με καλό σχετικά καιρό, είχε πολύ αέρα βέβαια και ήταν λίγο κρύος!! Υπομονή!! Περπάτησα πολύ και το Σάββατο και την Κυριακή, σήμερα πονάνε τα πόδια μου! Είχα καιρό να βγω για περπάτημα στη λίμνη και το χάρηκα! Τώρα μια νέα εβδομάδα ξεκινά! Να είναι καλή για όλους!!
Και καλό βράδυ!
Φιλιά πολλά σε όλους!!!
Έχω καμιά δεκαριά και βάλε μέρες να γράψω, αλλά φυσικά όπως πάντα ξέρετε, δεν σας ξεχνώ! Που με χάνετε, που με βρίσκετε, όλο και σε κάποιο μπλόγκ θα μπαίνω για ένα "γεια"! Επίσης κάποιοι παραπονιούνται πως δεν γράφω, εεεεε άμα δεν έχω κάτι να γράψω, δεν το κάνω, δεν θα αργώ όμως, μην ανησυχείτε!
Πήγα το τριημεράκι, που λέτε, στο χωριό. Ξεκίνησα 7 παρά το πρωί, στο δρόμο, άρχισε να βγαίνει ο ήλιος, πορτοκαλί και πελώριος πίσω από τα βουνά. Σταμάτησα το κάρο, βγήκα, πήγα στο πορτ παγκάζ να βρω τη μηχανή, τη βρίσκω, την ανοίγω.. νιέντε, νάδα, τίποτα, καθόλου μπαταρία, και κάπου εκεί συνειδητοποιώ ότι δεν έχω πάρει και το φορτιστή της.. καλό ε; Ε ναι, σιχτίριζα για κάμποση ώρα, το ξέχασα. Δεν έβγαλα φωτό όπως καταλαβαίνετε! Ελάχιστες και με το κινητό. Θα τις περάσω στο πισί και θα σας δείξω. Είχαν τα αδέρφια μου ψηφιακές, αλλά δεν ζήτησα, το Πάσχα όλες μαζεμένες! χεχε!
Λοιπόν, από τις λίγες φορές που πέρασα "ΤΈΛΕΙΑ"! Δηλ. όχι πως έκανα κάτι περίεργο και πρωτόγνωρο, τα ίδια, αλλά το χρειαζόμουν βρε παιδιά! Ξεχάστηκα, είδα κόσμο που ήθελα, αγνάντεψα τα βουνά, τα λιβάδια, παρατήρησα τον κόσμο και τους ρυθμούς του, που είναι διαφορετικοί από της πόλης, όχι μόνο μια μεγάλης πόλης αλλά και μιας μικρής, όπως η Καστοριά. Όλα πάνε στο ρελαντί, ήρεμα. Βγήκα όσο ήθελα, μίλησα πολύ λίγο στο τηλέφωνο, έφαγα σπιτικό φαί (όχι πως το δικό μου δεν είναι σπιτικό, άλλο η μητέρα όμως), είδα τα πρόσωπα που ήθελα να δω, ξέφυγα από σκέψεις και τα ανάμεικτα συναισθήματα, που με κυρίευαν τον τελευταίο καιρό στην Καστοριά και γύρισα μια χαρά (τα πάνω - κάτω στην ψυχολογία είναι συχνό φαινόμενο όπως και να 'χει)! Φυσικά έρχεται σε λίγο καιρό και το Πάσχα, πάλι άδεια θα πάρω για κάμποσες μέρες, δεν θέλω όμως να βαρεθώ, ούτε να μου λείψει η Καστοριά, θα είμαι φειδωλός στις μέρες άδειας!
| Τα βουνά μας.. ατελείωτα.. |
Και μιας που το ανέφερα, στη δουλειά όλα οκ, μας βάλανε και ίντερνετ προ τεσσάρων - πέντε ημερών! Άντε να κάνεις τώρα όσα χρειαζόντουσαν ίντερνετ τόσο καιρό που δεν είχες.. Σήμερα ήρθε και μια συνάδελφος που πήρε σύνταξη τον Δεκέμβριο, καλή γυναίκα, με βοήθησε πολύ. Χάρηκα που την είδα και δεν μας ξέχασε!
| Κάπου ψηλά.. |
Και καλό βράδυ!
Φιλιά πολλά σε όλους!!!