Καύσωνας!

Καλημέρα!!!

Γρήγορο ποστάκι! 

    Χαζεύοντας τηλεόραση τις τελευταίες μέρες, περιμένοντας να δω το αγαπημένο "παρά πέντε", πετυχαίνω στο τέλος μια τουρκική σειρά με τους παρακάτω πρωταγωνιστές, η μάνα μου κολλημένη με αυτή τη σειρά! Απ' ότι έχω καταλάβει τους παντρέψανε παρά τη θέληση της κοπελιάς και αυτή τσινάει!

    Και κάπου εδώ εύλογα αναρωτιέμαι, "σου δίνουν τέτοιον άντρα μαρή και λές όχι;" "Και λες ΟΧΙ;;;;;" Εντάξει μπορεί να μην έβαλα και τις πιο αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες αλλά μπορείτε να δείτε και μόνοι σας στο λινκ παρακάτω!

      Είναι να μην τρελαίνεσαι; Δεν είναι; Ο περί ου ο λόγος ονομάζεται Μehmet Αkif Αlakurt και φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο πρωινιάτικο Παρασκευής! 

Άντε και καλό ΣΚ!!!
Και θα είναι και καυτό λέει.. ;)

Εδώ είμαι!

Καλησπέρα!!


     Ξέρω ότι πέρασε καιρός, 3 μήνες και περισσότερο!

    Είναι πολλά αυτά που είχα να σας πω αλλά δεν είχα όρεξη να τα γράψω! Δεν είχα διάθεση να γράψω, προτιμούσα να διαβάζω τα δικά σας μπλόγκ μέχρι να μου ρθει ξανά η επιφοίτηση και να αρχίσω να γράφω! Σας ευχαριστώ για  τα σχόλιά σας και τα μηνύματά σας!!

     Μέρες τώρα έβαζα στο πρόγραμμα μου μια ανάρτηση, έστω και χωρίς να λέω κάτι σημαντικό, για να σας πω ένα γεια και να δείτε ότι είμαι καλά!

Γύρισα στη δουλειά, οι μήνες που είχα αναρρωτική με καλομάθανε και άντε πάλι να συνηθίζεις τα ίδια! Δεν με χάλασε όμως, καιρός ήταν να μπω σε πρόγραμμα, με τη δουλειά και με τη ζωή μου, έστω  αυτή την ήρεμη, ατάραχη, χωρίς καμία επεισοδιακή εξέλιξη. 

     Το τραύμα έκλεισε αν και μου άφησε λίγο χηλοειδές, το οποίο αν πάρει το χρώμα του δέρματος δεν θα με νοιάζει αλλά αν μείνει κόκκινο δεν θα μου αρέσει να το 'χω εφ'όρου ζωής. Θα δω τι θα κάνω και με αυτό αργότερα. Γενικότερα μικρά τραβηγματάκια τα οποία δεν είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά υπάρχουν. Έχω αρχίσει να αθλούμαι με ήπιες ασκήσεις, να χάσουμε και κάνα κιλό για το Καλοκαίρι γιατί το καθισιό της ανάρρωσης ήταν απολαυστικό μεν αλλά με ελάχιστη σωματική δραστηριότητα. 

    Η Καστοριά είναι πανέμορφη, τώρα που έφτιαξε ο καιρός, με τη λίμνη σαν θάλασσα και το καραβάκι να περνάει και να θυμίζει κάτι από διακοπές. Φούντωσαν όλα τα δέντρα, τα παραλιακά μέρη έχουν πολύ ίσκιο και χαίρεσαι να περπατάς από κάτω από τα πλατάνια. Ο καφές στη Βόρεια παραλία είναι ότι πρέπει το απόγευμα! Αν και ελάττωσα και τον καφέ, μαζί με το τσιγάρο που έκοψα, όχι πως αν μου δοθεί η ευκαιρία δεν θα κάνω βέβαια κάνα δυο έτσι για αλλαγή!

     Μου 'χε λείψει η μοναξιά μου στο σπίτι, τόσο καιρό στο χωριό με όλο το σόι, έγινε το κεφάλι μου καζάνι, γύρισα και ηρέμησα, είναι πολύ δύσκολο να λες ότι πρέπει να βάλεις μια σειρά στην ζωή σου, όχι για πρώτη φορά, αλλά λόγω αποσυντονισμού, να κάνεις μια ανασυγκρότηση βρε παιδί μου και να πεις ότι ξεκινάς και να μην μπορείς επειδή δεν είσαι στη βάση σου. Γύρισα σπιτάκι μου, όπως το άφησα το βρήκα, ήταν ο Γιώργος επιστάτης όλο αυτό το καιρό, πάλι καλά το παιδί! Έχει αναλάβει και το πότισμα των γλαστρών, λίγες επέζησαν μετά από τόσο καιρό βέβαια.  Δεν έβαλα νέα φυτά και λουλούδια όμως, του χρόνου τώρα, φέτος έβαλα μόνο κάτι σπόρια που είχα μονοετή! Η θεία μου για να μην στενοχωριέμαι που δεν είχα καλά φυτά φέτος μου έδωσε μια γλάστρα της όταν έφυγα για Καστοριά! χαχαχα! Καλή η θεία! 

    Σήμερα είχε και πολύ ζέστη!! Βγήκα για κάποιες δουλειές και έσταζα από ιδρώτα! Γύρισα στο γραφείο και ήμουν μια χαρά, μπορεί να μην έχουμε κλιματιστικό αλλά ανοίγοντας τα δυο παράθυρα κάνει ρεύμα και είσαι δροσερά. Στις μεγάλες τις ζέστες όπου και να βρίσκεσαι ζεσταίνεσαι, εκτός και αν είσαι σπίτι και κυκλοφορείς μόνο με το σλιπάκι! 

Αυτά προς το παρόν, θα επανέλθω! Φιλιά σε όλους!!!

Ολική επαναφορά...

Καλησπέρα σας!

     Να είστε καλά για τα μηνύματά σας και τα σχόλιά σας!!! Σας ευχαριστώ όλους!  

    Είμαι καλά, αναρρώνω, πέρασα μια δύσκολη φάση, φάση που δε μπορούσα να αποφύγω. Από τον Δεκέμβριο που έμαθα ότι κάτι τρέχει με την καρδιά μου και ότι απειλεί την υγεία μου και κατ' επέκταση και τη  ζωή μου, δεν μπορούσα να ησυχάσω. Στην αρχή δεν ήμασταν σίγουροι ότι είναι κάτι κακό, στην συνέχεια βεβαιωθήκαμε, μετά άρχισαν τα τρεξίματα, εξετάσεις και ξανά εξετάσεις, διασταυρώσεις απόψεων γιατρών κ. λπ. Φτάσαμε έτσι στην 21η Φεβρουαρίου σήμερα θα γίνει εισαγωγή, αύριο θα γίνει εισαγωγή, αναμονή, τελικά έγινε την Πέμπτη και την Παρασκευή πρωί η επέμβαση. Στην εντατική πέρασε ο πολύς πόνος, μετά στο δωμάτιο, εκεί έφυγαν και τα τελευταία από πάνω μου.. και την Δευτέρα αυτή πήρα το εξιτήριο μου και είμαι σπίτι, έχω ηρεμήσει, κοιμάμαι σχεδόν κανονικά και ο πόνος επικεντρώνεται σε συγκεκριμένα σημεία πια.. 

    Δεν υπάρχει πια κίνδυνος και μετά από 3 μήνες θα επαναφέρω την ζωή μου στα επίπεδα που ήταν και πριν τον Νοέμβριο! Θα ξεχάσω τα περισσότερα  που πέρασα και θα θυμάμαι να κάνω τις εξετάσεις μου όποτε μου πουν!!! Επίσης σας προτρέπω να κάνετε εξετάσεις πότε πότε και μην τις αμελείτε, ειδικά όσοι έχετε ιστορικό παθήσεων στην οικογένεια και ακόμη χειρότερα σε προσωπικό επίπεδο!

Αυτά για σήμερα!

Τα λέμε σύντομα!

Αnd so the story goes..

    Και ήρθε η νέα χρονιά και μπήκαμε στη σειρά μας, κάποιοι δεν μπορέσαμε να μπούμε ακόμη και είμαστε ακόμη σε μια φάση αφασία.. 

Τραβηγμένη από τον Πρ. Ηλία. Η λίμνη είναι παγωμένη

    Δεν είναι η καλύτερη περίοδος που θα μπορούσα να περνάω στην αρχή ενός έτους. 

Πρωινός ήλιος. Σαν γυαλί ο πάγος.

    Κάποιες εξετάσεις ιατρικές που άρχισα πριν τα Χριστούγεννα και τελείωσα την Δευτέρα που μας πέρασε, με έβαλαν σε τρεξίματα. Ευτυχώς βέβαια τις έκανα εγκαίρως αλλιώς μάλλον δεν θα προλάβαινα να τον βγάλω τον χρόνο, το 2012 λέω, άντε και το 2013.. Μπορείς να το πεις και ένστικτο όμως, έτσι; Θα τρέχω για ένα χρονικό διάστημα αλλά μετά θα είμαι καλά. Περισσότερες λεπτομέρειες θα σας πω όταν τελειώσω με όλα αυτά.

   Προς το παρόν η αναμονή με σκοτώνει. Έχω χάσει την ενέργειά μου, την ευθυμία μου, την αισιοδοξία μου που ξυπνάει μεταξύ απαισιοδοξίας και κατάθλιψης και στο τσακ με προλαβαίνει, δεν μπορώ να κοιμηθώ καλά, ξυπνάω χάλια, έχει αλλάξει όλο το σύστημά μου. Τα άτομα που μιλάω λιγόστεψαν, δεν το συζητώ για τους φίλους, κάπου χάθηκαν στο δρόμο. 

Τα πουλιά περπατούν πάνω στη λίμνη..

    Με έχει κουράσει να μιλάω για αυτό το ζήτημα κάθε τόσο. Το κακό είναι ότι ανεβαίνει στα ύψη το άγχος και ξέρεις αυτό δεν κάνει καλό πουθενά. Προσπαθώ να μην χαλάσω τις καθημερινές μου συνήθειες μετά από όλα αυτά, ώστε να μην φαίνεται μεγάλη η διαφορά του πριν και του μετά. 

   Δεν είναι όμως τόσο τραγικά τα πράγματα, εγώ τα βλέπω έτσι επειδή ποτέ δεν είχα να κάνω με γιατρούς, εκτός του οδοντιάτρου, δεν τους φοβόμουν, απλά ήθελα να είμαστε από μακριά και αγαπημένοι. Πάντα φυλαγόμουν μην σπάσω κανένα κόκαλο, μεγάλος φόβος. 

Σημεία της λίμνης αχνίζουν, λόγω ψύχους και υδάτων που αναβλύζουν από πηγές.

    Πρόληψη για όλα. Και τελικά ισχύει αυτό που λένε ότι ό,τι δεν θέλεις το λούζεσαι, κανονικά όμως και σε μεγαλύτερο βαθμό. Για να σου καλύψει και τα προηγούμενα χρόνια που δεν ήθελες γιατρούς. Μέσα σε όλα έμαθα να κάνω και ένεση, υποδόρια, πλάκα έχει, αισθάνεσαι τζάνκι και το χαίρεσαι κιόλας, γιατί εσένα σου κάνει καλό. Μάθε τέχνη και άστηνε που λένε.. χαχαχα!

    Και έτσι περνάει ο χρόνος εδώ στα βόρεια.. ορίστε και μερικές φωτό από την παγωμένη λίμνη.. είναι παγωμένη ακόμη, εκτός από κάποια σημεία της όπου  πάνε τα πτηνά και βγαίνουν πηγές.. είναι πανέμορφα..

Καλό απόγευμα!
Καλή εβδομάδα!