Τα κεφάλια μέσα!!!

Καλησπέρα σας!

   Γύρισα εδώ και μία βδομάδα! Ακόμη προσπαθώ να μπω στους ρυθμούς μου, μιας που άλλαξε ο ύπνος μου, οι ώρες γενικά το πρόγραμμά μου! Ακόμη δεν βλέπω πολύ κίνηση στα μπλόγκ. Διακοπές οι περισσότεροι ή βαρεμάρα λόγω ζέστης. Δεν τους αδικώ, και εγώ ελάχιστη όρεξη έχω τον τελευταίο καιρό. Θέλω να κρατήσει το Καλοκαίρι λίγο ακόμη!

    6 μέρες περάσαμε στην Κεφαλλονιά.. εγώ και η ξαδέρφη μου, μην φανταστείτε τίποτα πονηρό... χαλαρά.. κάναμε το προγραμματάκι μας, το τηρούσαμε, κάποιες φορές κάναμε αλλαγές της τελευταίας στιγμής. Όμορφα μέρη στο νησί και αποστάσεις που μικρές δεν θα τις έλεγες.. 

   Θάλασσα καταπληκτική, ενθουσιαστήκαμε, μας τρέλανε, γαλάζια νερά, λίγο κύμα, που μ' αρέσει κιόλας (ας μην ξέρω μπάνιο). Μέρες πολύ καλές, ο ήλιος έκαιγε αλλά δεν καθόμουν πολύ, συνήθως κάτω από την ομπρέλα ήμασταν. Ζέστη όχι αφόρητη.. τουλάχιστον μπορούσαμε να κοιμηθούμε ήσυχα και χωρίς κλιματισμό. 

    Το μόνο που μας την έδωσε κάποιες φορές ήταν τα πολλά παιδάκια με τους γονείς ή τους παππούδες τους! Φώναζαν και μας κούραζαν πέρα δώθε συνέχεια! Οικογενειακό νησί τελικά, πολλά τα ζευγάρια με παιδιά που ερχόντουσαν! Και δεν μπορώ να πω πως περνούσαν απαρατήρητοι κάποιοι μπαμπάδες.. ;)

    Δεν κράτησαν πολύ όμως.. γυρίσαμε στο Χωριό. Εκεί ακόμη πιο δροσιά μέσα στα βουνά, το βράδυ με ζακέτες και μακρυμάνικα. Είχαμε τις εκδηλώσεις μας, πέρασα πολύ καλά και εκεί. Είδα κόσμο που ήθελα να δω, συγγενείς και φίλους. Το κρασί ήταν το φετίχ του φετινού Καλοκαιριού.. ήπια μπόλικο και μάλιστα δεν χρειαζόμουν πάνω από δυο ποτήρια για να πω ότι ζαλίζομαι.. ω ναι.. ασυνήθιστος γαρ..

    Έβγαλα και φωτό, λίγες έβαλα εδώ αλλά θα βάλω και περισσότερες τις επόμενες μέρες. 

    Αυτές τις μέρες επανέρχομαι στους φυσιολογικούς μου ρυθμούς, δουλειά, μπαίνω στο ίντερνετ, πάω για περπάτημα, για καφέ, ακούω τη μουσική μου, ασχολούμαι με το σπίτι.. ακόμη δεν έχω μαγειρέψει να σκεφτείτε.. μπούχτισα από το φαΐ και τώρα τη βγάζω με φρούτα και σαλάτες. Μ' αρέσει όμως! Έφερα και από το σπίτι βύσσινο γλυκό και μαρμελάδα της μαμάς για να τρώω το πρωί. Η οποία μητέρα, ό,τι και να φτιάχνει τώρα τελευταία νομίζει ότι δεν το κάνει καλά.. νομίζω είναι φοβία που της δημιουργήθηκε όταν έκαψε μια μαρμελάδα τον προπερασμένο μήνα και έκανε μια βδομάδα να ξεκολλήσει τα καμμένα από τον πάτο της χύτρας..

Τι να πεις..
Προς το παρόν σας εύχομαι καλό απόγευμα!!!
Καλή υπόλοιπη εβδομάδα να έχουμε!
Φιλιά σε όλους!!!!!

Διακοπούλες! +παιχνιδάκι

Καλησπέρα!

    Έχει ζεστάνει πολύ! Άσχημα δεν είναι όμως. Να δούμε και λίγο Καλοκαίρι! Πως περνάει έτσι ο καιρός.. χτες συνειδητοποίησα ότι δεν μου μένει καθόλου χρόνος καλοκαιρινός, καθόλου όμως! Θα τελειώσει και δεν θα το πάρω χαμπάρι!

    Γεμάτες οι εβδομάδες! Το προηγούμενο ΣΚ ήμουν Χαλκίδα για γάμο, αυτό το ΣΚ φιλοξένησα μια συνάδελφο για ένα γάμο που είχαμε εδώ, σε βουκολικό τοπίο! Το Σκ που μας έρχεται θα είμαι διακοπές που θα κρατήσουν ως τις 16, συνδυασμός νησιού και βουνού. Τίποτα δεν μένει, λίγες μέρες του Αυγούστου θα μείνουν μόνο και έπειτα Φθινόπωρο. Δεν μου φτάνει το Καλοκαίρι τελικά, άρχισε και αργά και δεν το καταλάβαμε καθόλου. Χαίρομαι όμως που δεν πρόλαβα να βαρεθώ σχεδόν καθόλου.

    Στη Χαλκίδα, εκτός από το 12 ώρες που κράτησε το όλο νταβαντούρι του γάμου δηλ. τελετή, γλέντι, όλες τις υπόλοιπες ώρες ήμασταν στην παραλία. Αν και δεν έκανα καθόλου ηλιοθεραπεία, με έκαψε λιγάκι και ξεφλουδίζω τώρα. 12 ώρες δεν κοιμηθήκαμε σε 3 μέρες.. αλλά χαλάλι τους. Τα παιδιά που γνωρίσαμε, φίλοι και συγγενείς του ζευγαριού ήταν πολύ καλά παιδιά, μας έβαλαν στην παρέα τους και υποσχεθήκαμε να ξαναπάμε! Φωτιά στην παραλία, ποτά (τσάι κρύο εγώ), παιχνίδια, συζητήσεις. Μου φάνηκε λες και ήμουν σε κάμπινγκ (δεν έχω κάνει ποτέ, αλλά κάπως έτσι μου το έχουν περιγράψει) ή σε κατασκήνωση. Στο σπίτι που μέναμε η ζέστη ήταν αφόρητη, βασικά δεν μπορούσες να κοιμηθείς. Έκανες μπάνιο και στο 2λεπτο ήσουν μούσκεμα... εκεί που ντυνόμασταν για το γάμο, μούσκεμα γίναμε. Ο γάμος όμορφος και λιτός, το γλέντι κορυφή, σε ξενοδοχείο πισινάτο, νεολαία φουλ. Χορό ασταμάτητο όλο το βράδυ, πήγαμε 10 και φύγαμε 5:30 το πρωί. Ακολούθησε παραλία και σπίτι για (ας το πούμε) ξεκούραση, γιατί στις 12 ήμασταν πάλι παραλία μέχρι ξημερώματα την επόμενης. Παρ' όλη την ταλαιπωρία μόνο ευχάριστα μου έχουν μείνει από αυτήν την εκδρομή που συνδυάστηκε με τον γάμο! Τώρα οι διακοπές μου θα είναι ήσυχες στην Κεφαλλονιά, πήραμε τα νησιά του Ιονίου με τη σειρά.. χεχε
 

    Την Κυριακή που μας πέρασε γάμος εδώ, σε ένα χωριό που δεν έχει πια πολλούς κατοίκους, αλλά τα παιδιά λόγω των καταβολών τους ήθελαν να κάνουν εκεί το γάμο. Σε ένα όμορφο ξωκκλήσι, με δροσιά θέα πανέμορφη. Εκεί και το γλέντι, επίσης καλοστημένο! Χορός λίγος μιας που έχουν και κάποιους άλλους χορούς εδώ που δεν γνώριζα. Σχετικά νωρίς γυρίσαμε όμως. 12:30 ήμασταν σπίτι.. μιας και σήμερα είχαμε δουλειά, ε μα και αυτοί, Κυριακή και γάμος;

    Ξέρετε τι μου αρέσει πολύ όταν έχει ζέστη; Όταν γυρίζω το μεσημέρι σπίτι, που έχω τα πάντα κλειστά, και έχει δροσιά από το βράδυ και το πρωί που είχα ανοιχτά τα παράθυρα.. είναι σαν όαση.. ο ήλιος πέφτει δυνατός πάνω στα παντζούρια και ακόμη και κλειστά που είναι, έχει φως αρκετό μέσα. Ένα βόρειο παράθυρο στο σαλόνι μόνο αφήνω με ανοιχτό παντζούρι καθημερινά, το βλέπει ελάχιστα ο ήλιος το απόγευμα πριν δύσει. Αλλά συνήθως δεν είμαι σπίτι εκείνη την ώρα..

    Σήμερα και χτες ξυπνάμε το πρωί με 16 και 18 βαθμούς! Δεν μιλάμε για λίγο κρύο! Δεν έχω βγάλει την κουβέρτα όλο το χρόνο, άντε να γίνει 2-3 φορές να τη βγάλω και σήμερα το πρωί κρύωσα πάρα πολύ. σηκώθηκα και έψαχνα ζακέτα!! Το μεσημέρι λέει 26-30, ανάλογα την σελίδα, τι καλά! Ούτε πολύ ζέστη, ούτε πολύ κρύο! Τώρα βέβαια οι δυο μέρες αυτές έρχονται σε αντίθεση με αυτά που έλεγα στην αρχή περί ζέστης αλλά το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Πρωί κρύο, μεσημέρι πολύ ζέστη, βράδυ ψύχρα και πάει λέγοντας!

    Στη δουλειά όλα οκ, τελειώνω εκκρεμότητες για να μην τις έχω όταν γυρίσω  στο όριο της λήξης τους. Οι περισσότεροι έχουν φύγει για διακοπές, άδειες οι υπηρεσίες. Και ο κόσμος όμως, έχει φύγει, καλά έκανε και αυτός. Το θέμα είναι να μπορεί να ξεσκάσει λίγο και να ξεφύγει από τα άγχη που βιώνουμε.. 

    Θα σας ευχηθώ Καλές διακοπές σε όσους φύγετε αυτές τις μέρες!

   Θα τα πούμε ξανά 6-7 Αυγούστου!

   Να περάσετε καλά αυτές τις μέρες που δεν θα τα λέμε!!

Καλό απόγευμα!!!!

ΥΓ. Η ανάρτηση ήταν έτοιμη, πρόσθεσα το παιχνιδάκι του Turigr! Ευχαριστώ για την πρόσκληση αγαπητέ μου!!

--------------------------------------------------------

    Οι οδηγίες έχουν ως εξής, απαντάμε στις ερωτήσεις που μας δίνονται, τις απαντήσεις τις γκουγκλάρουμε στο google photo και περνάμε την πρώτη απάντηση που θα βρούμε στα αποτελέσματα! Δεν κάλεσα κανέναν, όποιος θέλει παίζει! Πάμε λοιπόν: 

1) Η ηλικία των επόμενων γενεθλίων σου:

2) Ένα μέρος που θα ήθελες να επισκεφτείς:

3) Το αγαπημένο σου αντικείμενο:

4) Το αγαπημένο σου μέρος:

5 Το αγαπημένο σου φαγητό:

6) Το αγαπημένο σου ζώο:

7) Το αγαπημένο σου χρώμα:

8) Το μέρος που γεννήθηκες:

9) Το μέρος όπου ζεις:

10) Το όνομα ενός κατοικίδιου ζώου που είχες (απορώ πως έβγαλε κάτι τέτοιο):

11) Το ψευδώνυμό σου στο μπλόγκ:

12) Το πραγματικό σου όνομα:

13) Το όνομα της γιαγιάς σου από την πλευρά της μητέρας σου:

14) Το όνομα της γιαγιάς σου από την πλευρά του πατέρα σου:

15) Μια κακή συνήθεια:

16) Οι αγαπημένες σου διακοπές:

17) Ένα προτέρημα σου:

18) Ένα ελάττωμά σου (απορώ επίσης):

19) Το αγαπημένο σου αμάρτημα:

20) Ένα άτομο που θαυμάζεις (μην ακούσω κανένα σχόλιο!!!):

Αυτά λοιπόν! Φιλιά πολλά σε όλους!!!

Αγανάκτησα από σένα, αγανάκτησα..

   Τι γνώμη έχετε για τις συναντήσεις - reunion συμμαθητών; Το προηγούμενο ΣΚ το έζησα και αυτό! Πολλοί δεν έχουν και την καλύτερη διάθεση για αυτά τα ιβέντ, ούτε και εγώ την είχα βέβαια. Όμως πέρασα καταπληκτικά παιδιά, μαζευτήκαμε, βγάλαμε φωτό, μετά πήγαμε σε μπαρ, όπου χορέψαμε και κάποια στιγμή, νιώσαμε λες και ήμασταν στην πενταήμερη, που κωλοχτυπιόμασταν στο πλοίο και στα κλαμπ. Πολύ χάρηκα που είδα παιδιά (γιατί ακόμη παιδιά είμαστε) που είχα να δω χρόνια! Μίλησα μαζί τους, έμαθα τα νέα τους. Από αγόρια ένας παντρεύτηκε, από κορίτσια κάμποσες, και κάνα δυο ήταν και έγκυες και δεν ήρθαν. Άλλοι σνόμπαραν την συνάντηση, έχασαν που δεν ήρθαν! Αυτά το Σάββατο!

   Την Κυριακή ξύπνησα με απίστευτο πονοκέφαλο και λίγο πυρετό! Λαιμό να πονάει, μυς να πονούν, και μάτια να δακρύζουν και να πονάνε, με ντεπόν την έβγαλα καθαρή! Κρύωμα λογικά, κράτησε μέχρι Δευτέρα βράδυ ουσιαστικά. Την Δευτέρα ξεκίνησα από το χωριό με πυρετό και πονοκέφαλο και χωρίς κανένα παυσίπονο γιατί φοβόμουν και την υπνηλία.. 5-6 ώρες ταξίδι είναι αυτές.. μην φάω και καμιά αρκούδα στην Εγνατία.. Έφτασα μεσημέρι, χάλια σχεδόν, χαπακώθηκα και το έριξα στον ύπνο, σηκώθηκα άλλος άνθρωπος! Περδίκι μέχρι το βράδυ! Βγήκα και για καφέ!

   Κατά τ' άλλα καθημερινότητα! Κανόνισα και διακοπές και ησύχασα από το άγχος μου! Στη δουλειά όλα οκ, αν εξαιρέσεις ότι έχουν κόψει το ίντερνετ και πότε έχουμε και πότε όχι, λίγο το κακό θα μου πείτε, το θέμα είναι ότι όταν έρχεται έχει καλή ταχύτητα..

   Πήρα για την αυλή ξύλινες πέργκολες από τα τζάμπο, και τις έβαλα κιόλας, βέβαια αργά τις έβαλα για φέτος αλλά ελπίζω να πιάσουν πάνω τους κάποια αναρριχώμενα φυτά μονοετή. Θα είναι όμορφα!

   Ο καιρός καλός τις τελευταίες μέρες, με λίγα σύννεφα, σήμερα όμως, έβρεχε από το πρωί, καρέκλες, τραπέζια, ότι μπορεί ρίχνει.. Σταμάτησε τώρα πια. Ελπίζω να μην μου χαλάσει το ΣΚ!!!

   Πως στενοχωριέμαι με όλα αυτά που γίνονται στην Αθήνα, στο κέντρο της, στην Πλατεία Συντάγματος, μπροστά στη Βουλή των 300ιων άμυαλων.. λυπάμαι για την κατάντια.. πραγματικά λυπάμαι. Δεν είδα πολλά βίντεο, ειδήσεις ελάχιστα, δεν μπορώ να συνέλθω μετά. Και από το να πέφτω στα πατώματα, προσπαθώ και τα ξεχνάω αμέσως. Εκείνους του ΜΑΤάδες σκέφτομαι, δεν καταλαβαίνουν ότι όλοι αυτοί είναι στους δρόμους και για τους ίδιους, και για τα παιδιά τους; Ή μάλλον θα μπορούσαν να είναι τα ίδια παιδιά τους; Μπορεί να ήταν ο γιος του αρχι-μαμάκα που χτύπησε τον άλλον στο κεφάλι. Που να του κοπεί σύριζα! Για το χέρι λέω.. μην πάει ο νους σας αλλού.. Αντί να πιάσουν κάνα κουκουλοφόρο και να τον σαπίσουν και στο ξύλο κιόλας, πειράζουν τα παιδιά στην πλατεία και κάθονται και  τα λένε δίπλα δίπλα με τα κουκουλόπαιδα. Γιατί ο κουκουλοφόρος το χρειάζεται το μπερτάκι του και μάλιστα γερό, να το θυμάται στη ζωή του και να του γίνει μάθημα. Δική γνώμη όλα αυτά βέβαια.

   Τα άλλα γουρούνια που δεν ντρέπονται που ακόμη δεν έπεσε το αίθριο της Βουλής να τους πλακώσει τι να τα κάνεις; Να γίνει ολοκαύτωμα να μείνει έδρανο για έδρανο και κουρτίνα (που παρεμπιπτόντως είναι και καινούργιες, θυμάστε πόσα ξόδεψαν) για κουρτίνα! Ψηφίζουν ερήμην πολιτών και όταν έρθει η ώρα για τις ευθύνες θα την κάνουν με ελαφρά για τα εξωτερικά.. αλλά τι λέω και εγώ, ποιες ευθύνες; Στην Ελλάδα είμαστε, Χριστέ μου, κάνε να αντέξουμε και θα τους παλουκώσουμε μετά. Ό,τι νεύρα είχα αυτές τις μέρες τα έχω βγάλει πάνω τους με ακατάσχετο βρισίδι εκ των έσω βέβαια και αυτά που λέω τώρα είναι ελάχιστα, αγανακτισμένος είμαι και εγώ, μην με βλέπετε έτσι ήσυχο. Μόνο που μου πέφτει το Σύνταγμα μακριά και λεφτά για εισιτήρια δεν υπάρχουν!! Το κακό είναι ότι θα ερχόμουν με καθόλου ειρηνικές διαθέσεις (χέστηκε ο φοράδα στο Γενί Τζαμί θα μου πείτε) αλλά θα 'θελα να πετάξω ένα νεράντζι σε έναν Ματατζή. Απλό νεράτζι χωρίς ξυραφάκια, μην μου βάζετε ιδέες! Να ξεθυμάνω ρε γμτ! Ουφ, αυτά, να μην λέμε και πολλά και μας πάνε μέσα για "απειλές προς το κράτος", ικανούς τους έχω! Κοιτάχτε και την ανάρτηση του Παύλου με τα λινκ!!!

   Οι φωτογραφίες είναι από τα παιχνιδιάρικα γατάκια που έχει η γάτα μας στο χωριό! Όλα θηλυκά παρακαλώ!!!

   Αυτά για σήμερα, έχω ένα σωρό δουλειές να κάνω το ΣΚ! Πλυντήρια, καθαρίσματα και στην αυλή, βόλτες,  μαγείρεμα, τεσπα, και πολλά άλλα!

Σας φιλώ!

Καλό ΣΚ να έχουμε!!

Καλό μήνα!!!!

Ετοιμαζόμαστε για ΣΚ!

Καλησπέρα παιδιά!!!

Είστε καλά; 

Ωραία! Χαίρομαι που είστε καλά!
Πολύ νωρίς θα μου πείτε για νέο ποστ, ε; χεχε!

  Μες το τρέξιμο η σημερινή μέρα!! Στις 8 παρά 5 ήμουν έξω από την ΕΤΕ Καστοριάς για μια κατάθεση χρημάτων. Επειδή σήμερα έχει λαϊκή ήξερα ότι μάλλον θα έχει κόσμο, εντάξει λέω, θα περιμένω. Πάω και τι να δω; Γύρω στα 30 με 40 άτομα περίμεναν έξω από κλειστές πόρτες και μαζεύονταν και άλλοι. Παίρνω τηλ στη δουλειά ότι θα αργήσω και κάθομαι σε μια μπάρα από αυτές που εμποδίζουν τα αμάξια να περάσουν έχοντας τον καφέ στο χέρι και χαζεύοντας τους ηλικιωμένους. 

   Δεν μιλάμε για την τήρηση προτεραιότητας και σειράς, ένα μπουλούκι μαζεμένο έξω από την είσοδο και την έξοδο. Και έρχεται η υπάλληλος να ξεκλειδώσει, έλα ντε που οι πόρτες είναι από αυτές τις καινούργιες που έχουν βάλει οι τράπεζες και περιμένεις να ανοίξει η μία πόρτα, να μπεις στο κουβούκλιο, εκεί να περιμένεις κάμποσα δευτερόλεπτα, να σε χτυπάει ο ήλιος ντάλα και να έχει ανεβάσει θερμοκρασία, και αν έχει φάει και κανείς όσπρια (μεγάλοι άνθρωποι συνήθως και ξέρετε που να κρατηθούν) να πεθάνεις σε θάλαμο με ISO Άουσβιτς. Ώσπου να ανοίξει η δεύτερη πόρτα και να μπεις στην Τράπεζα και να τελειώνεις όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Να σκεφτείτε δεν άφηνε το τσούρμο την κοπέλα που έφερνε τους καφέδες από την καφετέρια να περάσει, φυσικά ήπιαν νες αντί για φραπέ οι υπάλληλοι. 

   Αφού πήρα το οκ από την δουλειά, άφησα να περάσουν όλοι όσοι περίμεναν πριν και μετά από μένα, ώστε να μπω από τους τελευταίους χωρίς στριμωξίδι. Μπήκα πάω να πάρω χαρτάκι και βλέπω αριθμό 56, οκ λέω εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου. Και κάπου εκεί σαν από μηχανής θεός, ένα κύριος περνάει μου προτάσσει το χέρι και μου δίνει ένα χαρτάκι με το μαγικό αριθμό 30! Κόπηκα στα δυο που λέτε, σε 10 νούμερα θα τέλειωνα την κατάθεσή μου! Τσάκα τσάκα τελείωσα τελικά!

   Φτάνω στο γραφείο, χτυπάει τηλέφωνο, από οικονομική υπηρεσία, έχει βγει νέα διαδικασία για τα έξοδα μου λένε (ωραία σκέφτομαι... άντε να τρέχεις 2 χιλιόμετρα τώρα), φεύγω για τα γραφεία τους. Φτάνω με την ψυχή στο στόμα. Κάθομαι και μου εξηγούν. Και τα παίρνω στην κράνα. Όλος αυτός ο δρόμος για ένα έγγραφο, το οποίο θα μπορούσαν να μου το έχουν στείλει μέσω ΦΑΞ ή e-mail, τι να τους πεις; Ότι δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν το ΦΑΞ;;; Μην πω για το πισί. 

   Παίρνω το δρόμο του γυρισμού, στο δρόμο περνάω από το σούπερ μάρκετ να πάρω ένα σοκολατούχο που το πεθύμησα, όχι ότι είχα γκανιάξει από το περπάτημα, φτάνω στα γάλατα, να σου παις ψηλός, μελαχρινός, συμπαθής, έχει γεμίσει ένα καλάθι σοκολατούχα, κάθομαι από πίσω του και κάνω πως κοιτάζω τις μπύρες (μπλιάχ) και περιμένω να φύγει, με κοιτάει, πάει λίγο παραπέρα, γυρνάω και κάνω πως κοιτάζω τα γάλατα, τις τιμές ξέρετε, ακόμη και 10 λεπτά κάνουν την διαφορά! Φεύγει, συνεχίζω να ψάχνω εγώ, ξαναγυρνάει και κάθεται στα φρέσκα γάλατα, εγώ ψάχνω ακόμη, φεύγει, γυρνάω στους χυμούς, ξανάρχεται, περνάει από πίσω μου και ανεβαίνει στον επάνω όροφο. Συμπαθέστατος σκέφτομαι γυρνάω παίρνω το γάλα, ένα ice tea και πάω για το ταμείο. Τσουπ στο άλλο ταμείο αυτός! Γυρίζει και κοιτάζει και γελάει προς μια κατεύθυνση, γυρνάω και τι να δω; Μια Κυρία από την υπηρεσία που έχει πάρει σύνταξη μιλάει μαζί του! αααα σκέφτομαι, τώρα θα δεις. Πετάγομαι και εγώ (ε τι; Να μην δείξω την ευγένειά μου;)

"τι κάνετε Κα τάδε;"

"ωω" λέει, "όλα τα καλά παιδιά εδώ" (σκέφτομαι: πείτε το όνομά του ντε!),

συνεχίζει να χαμογελάει αυτός, να τον κοιτάω εγώ..

"Ο Β. δούλευε σε εμάς και έχει σπουδάσει αυτό και αυτό" μου λέει (το 'πε το όνομα!)

"Δηλ. ήταν μαζί με τον τάδε" τη ρωτάω,

"Όχι, ήταν εκεί μαζί με τους τάδε και τάδε" γυρίζει στο παιδί

"Β. ο Ηφαιστίωνας είναι τοποθετημένος εκεί"

Εκείνος τσιμουδιά.. καλά λέω ας πάμε στο ψητό τώρα..

"Καλή συνέχεια, χάρηκα πολύ Κα τάδε, καλό μεσημέρι"

"Γεια σου παιδί μου"

Και γυρίζω προς το άααλλο παιδί που περιμένει (εμένα;) στην πόρτα..

"και εσύ στην τάδε υπηρεσία ε;"

"ναι, αλλά με συμβάσεις πριν καιρό" (τι στην ευχή σκέφτομαι, πόσων χρόνων είναι;)

"έτσι και εγώ στην αρχή", πηγαίνοντας προς την έξοδο..

"χάρηκα" μου λέει,

"και εγώ" του λέω..

Αυτή ήταν η σύντομη συνομιλία μας.. συντομότατη θα έλεγα! Δεν πιστεύω να περιμένατε κάτι άλλο; Ήταν και ντροπαλός πανάθεμάτονε!

Γύρισα στη δουλειά με όρεξη, στις 3 παρά ακόμη χαρούμενος ήμουν. Είδες τι σου κάνει μια σύντομα γνωριμία, σου φτιάχνει τη μέρα! Απόγευμα πια έχει περάσει ήδη στο παρελθόν το συμβάν.. πήγα και για ένα καφέ με το Γιώργο και στάνιαρα και γύρισα! Ίσως δω καμιά ταινία..

Το ΣΚ θα λείπω!

Σας εύχομαι από τώρα καλά να περάσετε!!

Άντε και καλό μας βράδυ!!!