Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Καπούλιας

Καλημέρα...
Φρίττω!!! Είδατε φαντάζομαι τι έγινε με τον Κάρολο Παπούλια!




    Είδατε τώρα στο βιντεάκι! Καλά να πάθει, τα θέλει ο κώλος του. Ήθελε και παρέλαση το χούφταλο! Δεν φτάνει που τον έχουμε στο μέγαρο να κάθεται σαν μπιμπελό σε τραπεζάκι. Να διακοσμεί το ντεκόρ με την καλλωπιστική του φύση, θέλει να του δώσουμε και σεβασμό, ο φίκος. Ο βλάκας. Πολέμησε λέει στα 15 και δεν θα έπρεπε να τον φωνάζουν προδότη, τον χέστη, κάθεται άπραγος να βλέπει την Ελλάδα να χάνεται, ουσιαστικά σαν να δίνει την συγκατάθεσή του σε ότι γίνεται. Καλά στα είπε ο Γλέζος. Τι περιμένει η χώρα σου από σένα; Να δεις την παρέλαση και να κρυφτείς; Όχι αγαπητέ μου, να ορθώσεις το γεροντίστικο ανάστημά σου και ότι έμεινε από αυτό και να τα βάλεις με όλους και με όλα, τι σκατά Πρόεδρος της Δημοκρατίας είσαι; Μόνο στο όνομα και στο μισθό; Και λες ότι πολέμησες τους Γερμανούς, τρομάρα σου, και περιμένεις να πούμε και "ουάου κοπελιά, χάλασε το μανικιούρ!!" τώρα που έρχονται ξανά οι Γερμανοί,  μπήκες στο καβούκι σου και κοιτάς την παράδοση των όπλων.  Προδότης, μάλιστα! Και αυτό είναι το λιγότερο! Πως θα δείξει ο κόσμος την άρνησή του; Οργή λαού αγαπητέ μου πρόεδρε, που παίρνεις έναν μισθό μηνιαίο που φαντάζομαι φτάνει να ζουν 3-4 οικογένειες το μήνα και κάθεσαι δίνοντας έναν τόνο προπολεμικό στο προεδρικό μέγαρο. Και αυτά πληρώνονται από μας, ανεγκέφαλε Κάρολε, για να βγαίνεις εσύ και να καλλωπίζεις εκδηλώσεις. Θεσμός είσαι; Ναι είσαι, αλλά τι κάνεις όταν βλέπεις μια χώρα να καταρρέει; Παίρνεις το τσάι σου βλέποντας παρά πέντε; Να βγεις να πεις την γνώμη σου, να τους τα χώσεις και στο κάτω κάτω να παραιτηθείς σαν άξιος πατριώτης, άλλωστε σου φτάνουν όσα έβγαλες να ζήσεις και τα δισέγγονά σου. Παναγία μου, σχώρα με, αλλά πόσο χαίρομαι με όλα τα επεισόδια δεν λέγεται, ντροπή θα έπρεπε να νιώθω, όπως θα μου πουν κάποιοι, δεν με νοιάζει όμως. Θέλω να μην μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους, να μην μπορούν να κάνουν βήμα, να περπατούν στο δρόμο και να κοιτάνε από δεξιά και αριστερά να δουν από που θα έρθει το νεράντζι και η μπουνιά. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Χαίρομαι που ακυρώθηκαν οι παρελάσεις βλ. Κέρκυρα, χαίρομαι που έφυγαν κακήν κακώς οι επίσημοι συνοδεία αστυνομίας, και οι παπάδες με τις χρυσές μαγκούρες και τους βαριούς σταυρούς, που να τους πιάσει αυχενικό, να μην μπορούν να βαστίξουν σταυρό στο λαιμό και να μην μπορούν να σετάρουν την μαγκούρα, χαίρομαι για την μπουνιά στα Τρίκαλα, χαίρομαι για τα παιδιά που δεν γύρισαν το κεφάλι τους, χαίρομαι που που την προηγούμενη εβδομάδα υποδέχτηκαν τον Υπουργό Δικαιοσύνης οι ίδιοι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του τα έψαλλαν,να ξέρει ότι οι ίδιοι του οι υπάλληλοι τον έχουν γραμμένο στα παπάρια τους. Λυπάμαι που δεν γιαούρτωσαν τον άλλο παπαροπρόεδρο της βουλής.
    Μιλάνε για ντροπή τα καθίκια, δεν μπορεί κάποια στιγμή θα ξεσηκωθούμε και εμείς, θα καταλάβουν και αυτοί, ας φύγουν και με ελικόπτερο και με τρένο, κάποιος θα βρεθεί να τα σαμποτάρει. Χαλασμένα φρένα δεν το λεν το μυστικό; Απορώ πως δεν έχουν συλλάβει το κόνσεπτ ακόμη.
     Επίσης βγήκε και ο Δήμαρχος Αθηναίων είπε για πειθαρχικό στην μπάντα που θα έβαζε μαύρες κορδέλες στα όργανα, που να πέσει η βιόλα να τον πλακώσει. Για να δούμε μπορεί να τους περάσει πειθαρχικό; Τι είναι; Παράβαση καθήκοντος;
    Κρεμάλες πάνω στις εξέδρες έπρεπε να στηθούν και να περνούν ένας ένας τα λαμόγια. Με πρώτον εκείνο το αμερικανάκι που δεν ήξερε το ντιούρεξ ο πατέρας του, που τον είδα σήμερα ανάμεσα σε Βενιζέλο και Πάγκαλο και σκεφτόμουν την λιτότητα του λαού. Άλλοι δεν έχουν να φάνε και άλλοι έχουν και χρόνο να γυμνάζονται. Του πατέρα του περνούσε η γνώμη, ενώ αυτόν χεσμένο τον έχουν και τον κλωτσάν από εδώ και από εκεί. Και ότι λένε, ναι λέει το απροσάρμοστο. Ξύπνησαν οι σκλάβοι Αντωνάκη!!! Και που σαι ακόμη! Τα χειρότερα θα έρθουν!
     Και βγαίνει και η Διαμαντοπούλου, άλλο καμάρι της ελληνικής - γερμανικής σόουμπιζ! Και μιλάει η κυράτσα για ντροπή, δεν ντρέπεται  που καταντήσαμε τριτοκοσμικοί στην παιδεία; Ρωτάει πως θα διαβάσουν τα παιδιά τα σιντί; Θα τους αγοράσει Η/Υ ή θα τους τον πάρει ο πατέρας τους που απολύθηκε ή είναι άνεργος ή ίσα ίσα τα βγάζει πέρα; Η μήπως θα έχει να δώσει λεφτά για φωτοτυπίες; Μήπως να γυρίσουμε στην κέρινη πλάκα με το κοντύλι; 
    Που είδα πρώτη φορά στην Καστοριά να ψάχνουν τα σκουπίδια και ένιωσα ντροπή για την κατάντια; Που αυξήθηκαν οι άστεγοι; Που βλέπεις μαγαζιά να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και γνωστούς να μπαίνουν στην ανεργία..
     Σπάνια βρίζω, σπάνια μου σπάνε τα νεύρα. Σηκώθηκα και πήγα στην γιορτή του τοπικού σχολείου, 10 παιδάκια, λίγα ποιήματα, λίγα τραγούδια, επίσημοι μόνο ο παπάς του χωριού. Σήμερα έβρισα, έβρισα πολλές φορές και μια σπίθα να μου βαζες θα σου σερνα τα στερνά σου! Για έναν ξεμωραμένο γερο κουστουμαρισμένο έφτασα στο αμήν, για άλλους τριακόσιους και βάλε μαλάκες, ξέσπασα. Βλέποντας λίγο τιβί πριν κάμποση ώρα έγινα πάλι πυρ και μανία, βλέποντας την μούρη του Καπούλια, έτοιμος να κλάψει από την προσβολή, να κάνει το ντεμπούτο του στην ηθοποιία. Πίσω έχει ο λαός την ουρά..
Με συγχωρείτε..
Ουφ αυτά, καληνύχτα..

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Μια Κυριακή!


Καλημέρα παιδιά!

Είστε καλά; Κυριακή σήμερα! Από αύριο δουλειά! Ό,τι χαρούμε σήμερα! 

    Αν και κοιμήθηκα σχετικά αργά χτες, ξέχασα τα παντζούρια ανοιχτά και ξύπνησα νωρίς! Έβαλα πλυντήριο, είδα ότι αργότερα θα βγάλει και ήλιο! Οπότε είπα να μην στεγνώσω τα ρούχα μέσα στο σπίτι αύριο. 

   Για όσους αναρωτιούνται, είμαι καλά! Περνάω καλά! Τον τελευταίο καιρό και μέχρι το τέλος αυτής της εβδομάδας θα παρακολουθώ ένα σεμινάριο on-line, οπότε κάθε απόγευμα έχω διάβασμα και εργασίες. Μέσα στην εβδομάδα πια δεν μου μένει ελεύθερο χρόνος. Αλλά μου αρέσει, είναι κάτι διαφορετικό! Ο καιρός έχει κρυώσει ιδιαίτερα! Έβγαλα τα χειμωνιάτικα, βέβαια πρέπει να τα φρεσκάρω λίγο, μάλλον σήμερα και αυτό! Χιόνισε στο Γράμμο, τα πρώτα χιόνια για φέτος! Έφτιαξα φραπέ σήμερα, πως μου 'ρθε δεν ξέρω, αφού έκοψα εδώ και 2 βδομάδες τον κρύο καφέ..  
    Και μιας και σηκώθηκα πρωί είναι ευκαιρία να παίξω το παιχνίδι που με κάλεσαν αγαπημένοι μπλόγκερ! Ο Mahler, ο Σκρουτζάκος, η απίστευτη Ρία και







Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Εν όψει αλλαγών...

Καλησπέρα!

Έπεσε η θερμοκρασία μαζί με τους μισθούς!! Δεν θέλω να τελειώσει ακόμη το Καλοκαίρι! Έστω μέχρι τέλος του μήνα ή μάλλον μέχρι τέλος του χρόνου! Μην κάψουμε και πετρέλαιο. Έτσι όπως έγιναν τα πράγματα, θα φέρω από το Χωριό τις φλοκάτες και θα κουκουλώνομαι σε αυτές (μιας που δεν υπάρχει και κανείς να με ζεσταίνει... ). Η διάθεσή μου είναι μια χαρά ακόμη παρ όλες τις περικοπές (που μας έχουν καταντήσει καρδιακούς κάθε φορά που έρχεται μια εγκύκλιος).

Με τις νέες περικοπές ο μισθός μου τον Οκτώβριο θα φτάσει το ποσό των 726 ευρώ (με 600 ευρώ πάγια έξοδα), είμαστε για γέλια έτσι; Δεν θέλω να το σκέφτομαι. Κάνεις τις περικοπές, άντε κάντες, είναι δυνατόν να τις βάζεις αναδρομικά από την αρχή του έτους όταν βρισκόμαστε στο τέλος του; Και καλά μην κοιτάς εμένα που είμαι μπακούρι, κοίτα τις οικογένειες που έχουν και τα παιδιά τους, που ετοιμάζονται για το σχολείο και θα πρέπει οι γονείς να κάνουν ένα σωρό έξοδα.. Επίσης τα αναδρομικά αυτά θα μοιραστούν και στους Νοέμβριο και Δεκέμβριο (καλύτεροι από τον Οκτώβριο κατά 100 ευρώ). Δεν λέω άλλα, οι τρεις αυτοί τελευταίοι μήνες του 2011 θα είναι δύσκολοι. Και μη χειρότερα. Και με το νέο μισθολόγιο ποιος μας πιάνει!

Σίγουρα προσέξατε ότι άρχισαν τα σχολεία ε; Βγαίνω από το γραφείο να πληρώσω το δάνειο, και με το που βγαίνω, χαμός, μικρά παιδιά παντού! Κατέκλυσαν, καφετέριες, τυροπιτάδικα, στάσεις λεωφορείων, σκαλιά, δρόμους.. και σχολεία.. Λες και έμπαινα σε μια ατελείωτη παιδική χαρά! Όχι πως δεν τα πάω καλά με τα παιδιά αλλά σε ποσότητες μέτριες.. χαχαχα! Ο αγιασμός ήταν η αφορμή της εξόδου. Μαζί με αυτά βέβαια βγήκαν και τα μεγαλύτερα.. όχι πως είναι το target group μου, αλλά για το μάτι μια χαρά είναι. Το ίδιο μεσημέρι, ήμουν σπίτι ησύχασα ξαπλωμένος και κάποια στιγμή άρχισε να γίνεται φασαρία. Είχε βγει το εγγόνι της από πάνω και έπαιζε στις σκάλες. Είπα να κάνω λίγη υπομονή, 5 λεπτά, 10 λεπτά, 15 λεπτά, ε δεν πήγαινε άλλο, βγαίνω στην πόρτα όπως ήμουν με το σλιπ και κάνω ένα ηχηρό "σσσσουουυυουτ"!!! Σκάει το μικρό και ακούω την γιαγιά του, ποιος είναι; Εγώ είμαι της λέω. Σκύβει στη σκάλα, μισονυσταγμένος και κρυμμένος πίσω από την πόρτα, μεγάλη γυναίκα μην με δει έτσι, "περιμένει τη μάνα του να φύγει και είναι λίγο ανήσυχος". Καλά της λέω, δεν πειράζει, έχω ξαπλώσει όμως και είναι μεσημέρι της λέω και μπαίνω να συνεχίσω.

Έτσι πέρασαν οι εβδομάδες. Είχαμε και μια νέα γνωριμία. Ένας φίλος εδώ μας γνώρισε το νέο του φλερτ - σχέση. Καλό παιδί φαίνεται πάντως. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι κιόλας. Είναι λογικό να κοιτάς κάποιον με καχυποψία στην αρχή. Ειδικά αν σου λέει ένα σωρό πράγματα, και εσύ για κάποιους λόγους νιώθεις ότι δεν τα πιστεύεις.

Χτες το πρωί διάβασα αυτό, λέτε να ισχύει; Και αν ναι, γιατί δεν μιλάει κανένας; Μήπως μιλάει και επειδή δεν ακούω ειδήσεις δεν έχω πάρει χαμπάρι; Επίσης είδα και αυτό χτες, την πάω αυτή τη γυναίκα, είναι τσαμπουκαλού...

Πάντως παιδιά, όλοι έχουν αγχωθεί, όλοι συζητάνε τα ίδια και τα ίδια, για τα μέτρα, την κατάσταση, περνάνε από το γραφείο διάφοροι συνάδελφοι και ο καθένας λέει το δικό του. Στο τέλος της μέρας, έχεις ένα κεφάλι καζάνι και δεν είναι από τα δικά σου θέματα... ο ένας αν θα έχει να πληρώσει το δάνειο και ο άλλος πως θα τον γιουχάρει ο Παναθηναϊκός! Τρέλα σου λέω! Απέχω και αισιοδοξώ, γιατί θα πάρω το ντουφέκι μου και θα τους καθαρίσω όλους (όχι, δεν είμαι δολοφόνος, το κεφάλι μου ήσυχο θέλω, μπορώ;)! Η κατάσταση μεταξύ των υπαλλήλων χειροτερεύει από μέρα σε μέρα, δεν ξέρω που θα φτάσει αυτό το πράγμα. Θα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας στο τέλος. 
Και θα ζήσουμε εμείς καλά..

Να περνάτε καλά!!!
Καλό βράδυ!



Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Τα κεφάλια μέσα!!!

Καλησπέρα σας!
   Γύρισα εδώ και μία βδομάδα! Ακόμη προσπαθώ να μπω στους ρυθμούς μου, μιας που άλλαξε ο ύπνος μου, οι ώρες γενικά το πρόγραμμά μου! Ακόμη δεν βλέπω πολύ κίνηση στα μπλόγκ. Διακοπές οι περισσότεροι ή βαρεμάρα λόγω ζέστης. Δεν τους αδικώ, και εγώ ελάχιστη όρεξη έχω τον τελευταίο καιρό. Θέλω να κρατήσει το Καλοκαίρι λίγο ακόμη!
    6 μέρες περάσαμε στην Κεφαλλονιά.. εγώ και η ξαδέρφη μου, μην φανταστείτε τίποτα πονηρό... χαλαρά.. κάναμε το προγραμματάκι μας, το τηρούσαμε, κάποιες φορές κάναμε αλλαγές της τελευταίας στιγμής. Όμορφα μέρη στο νησί και αποστάσεις που μικρές δεν θα τις έλεγες.. 
   Θάλασσα καταπληκτική, ενθουσιαστήκαμε, μας τρέλανε, γαλάζια νερά, λίγο κύμα, που μ' αρέσει κιόλας (ας μην ξέρω μπάνιο). Μέρες πολύ καλές, ο ήλιος έκαιγε αλλά δεν καθόμουν πολύ, συνήθως κάτω από την ομπρέλα ήμασταν. Ζέστη όχι αφόρητη.. τουλάχιστον μπορούσαμε να κοιμηθούμε ήσυχα και χωρίς κλιματισμό. 
    Το μόνο που μας την έδωσε κάποιες φορές ήταν τα πολλά παιδάκια με τους γονείς ή τους παππούδες τους! Φώναζαν και μας κούραζαν πέρα δώθε συνέχεια! Οικογενειακό νησί τελικά, πολλά τα ζευγάρια με παιδιά που ερχόντουσαν! Και δεν μπορώ να πω πως περνούσαν απαρατήρητοι κάποιοι μπαμπάδες.. ;)
    Δεν κράτησαν πολύ όμως.. γυρίσαμε στο Χωριό. Εκεί ακόμη πιο δροσιά μέσα στα βουνά, το βράδυ με ζακέτες και μακρυμάνικα. Είχαμε τις εκδηλώσεις μας, πέρασα πολύ καλά και εκεί. Είδα κόσμο που ήθελα να δω, συγγενείς και φίλους. Το κρασί ήταν το φετίχ του φετινού Καλοκαιριού.. ήπια μπόλικο και μάλιστα δεν χρειαζόμουν πάνω από δυο ποτήρια για να πω ότι ζαλίζομαι.. ω ναι.. ασυνήθιστος γαρ..
    Έβγαλα και φωτό, λίγες έβαλα εδώ αλλά θα βάλω και περισσότερες τις επόμενες μέρες. 
    Αυτές τις μέρες επανέρχομαι στους φυσιολογικούς μου ρυθμούς, δουλειά, μπαίνω στο ίντερνετ, πάω για περπάτημα, για καφέ, ακούω τη μουσική μου, ασχολούμαι με το σπίτι.. ακόμη δεν έχω μαγειρέψει να σκεφτείτε.. μπούχτισα από το φαΐ και τώρα τη βγάζω με φρούτα και σαλάτες. Μ' αρέσει όμως! Έφερα και από το σπίτι βύσσινο γλυκό και μαρμελάδα της μαμάς για να τρώω το πρωί. Η οποία μητέρα, ό,τι και να φτιάχνει τώρα τελευταία νομίζει ότι δεν το κάνει καλά.. νομίζω είναι φοβία που της δημιουργήθηκε όταν έκαψε μια μαρμελάδα τον προπερασμένο μήνα και έκανε μια βδομάδα να ξεκολλήσει τα καμμένα από τον πάτο της χύτρας..
Τι να πεις..
Προς το παρόν σας εύχομαι καλό απόγευμα!!!
Καλή υπόλοιπη εβδομάδα να έχουμε!
Φιλιά σε όλους!!!!!