Για καλό ΣΚ..

Ξέσκασα πάλι!!!

Αυτό το ΣΚ είχαμε πάλι ταξιδάκι! Αυτή τη φορά στα βόρεια, Θεσσαλονίκη λοιπόν, πανέμορφη, αρχοντική και ανθρώπινη..

Η πρώτη μέρα πολύ ζεστή, η δεύτερη και η τρίτη πολύ καλύτερες.. όχι τόσο ζέστη, λίγος αέρας, μπόλικη υγρασία..
Το μενού που είχε κανονιστεί ήδη πριν την άφιξή μου, είχε και συναντήσεις, δεν ήταν μέσα στο πρόγραμμα που είχα φτιάξει στο μυαλό μου, αλλά αποδείχτηκε πολύ καλύτερο το νέο και μου άρεσε η αλλαγή... Χαίρομαι..

...που ακόμη και άγνωστος να είσαι μεταξύ αγνώστων , γίνεσαι ένα μαζί τους, με κοινά σημεία ελάχιστα, που ίσα ίσα φτάνουν να πεις ότι ξεκινάς μια φιλία, αλλά κάπως έτσι αρχίζουν όλα.

...που αφήσαμε υπονοούμενα για επόμενη συνάντηση..
...που δεν είχα προβλέψει ότι υπήρχε περίπτωση να περάσω τόσο καλά και όμως έτσι έγινε..

Χαίρομαι που σας γνώρισα, δεν θα αναφέρω ονόματα, ξέρετε ποιοι είστε και να είστε καλά όπου και να είσαστε και να περνάτε καλά και να συνεχίσετε να ελπίζεται για το καλύτερο..

Με κάποιους μίλησα αρκετά, με κάποιους άλλους λιγότερο, αλλά εδώ θα είμαστε, από εδώ θα τα λέμε και κάποια στιγμή ξανά από κοντά, να μιλήσουμε, να ξαναπιούμε και να το κάψουμε...

To τραγουδάκι (είναι λίγο λυπητερό, μου έχει κολλήσει από το πρωί) είναι αφιερωμένο σε όσους γνώρισα και φυσικά σε όσους αγαπάνε, με ανταπόκριση ή χωρίς..

Τα φιλιά μου, την καληνύχτα μου και καλό ξημέρωμα να έχουμε..

ΥΓ. Οι φωτό θα δοθούν - σταλθούν στους ενδιαφερόμενους τις επόμενες μέρες.

Παίζοντας με βραβεία..

Πρώτα απ'όλα θα ήθελα να ευχηθώ Καλό Μήνα σε όλους! Και σε όσους αρχίζουν τις διακοπές τους η θα αρχίσουν το επόμενο διάστημα, να περάσουν καλά!!!!

Αυτό το καιρό εκτός από τα βραβεία MAD, κυκλοφορούν και τα βραβεία πιο αγαπημένου blog! Δέχτηκα βραβείο από τους Σκουλήκι, Leviathan και Γυάλινο δάκρυ και είμαι έτοιμος να ανταποδώσω! Μόνο που έχω ένα πρόβλημα, η μνήμη μου φέρνει πάνω από 15 .. με αποτέλεσμα να έρθω αντιμέτωπος με διλήμματα. μου βάζετε δύσκολα!!!!


Ανταποδίδω με ιδιαίτερη χαρά στα παιδιά που μου το πρόσφεραν, γιατί το αξίζουν και συνεχίζω με τους εναπομείναντες:

Αρτάνις

Η θεία μου

Βασντίκσιον

Dyosmaraki

Παβλολόγιος!

One happy Dot

Χασαπάκος

Tovenito

X-oyranou

Turigr

Τhanos

Όλα θα πάνε καλά!

Και τώρα οι κανόνες!
1) Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο μπλόγκ σας μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε (τo link και το blog).
2) Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 (ή όσα θέλετε) αξιαγάπητα μπλόγκ.
3) Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και ενημερώστε τους ότι τους επιλέξατε γι' αυτό το βραβείο.

Η σημερινή ανάρτηση είναι η 101η!!! Γιορτάζουμε λοιπόν με το παρακάτω τραγούδι:



και επίσης αυτό το ωραίο τραγουδάκι, άσχετο με τη γιορτή, αλλά μου αρέσει:



Φιλιάαααααααααααα!!!!!

Βολτούλες.. επειδή έτσι μας αρέσει..

Καλησπέρα σε όλους!

Μου είστε καλά;

Εδώ στα ορεινά και υγρά είναι όλα καλά! Αν εξαιρέσεις κάποια μικροπροβλήματα στη δουλειά που με έβγαλαν από τα ρούχα μου και με άφησαν γυμνό και άφωνο, είναι όλα οκ! Ο καθένας με την πετριά του, ο καθένας με τον πόνο του. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει με τι να ασχοληθεί, βρίσκει οτιδήποτε περνάει από το χέρι του να κάνει τη ζωή των άλλων δύσκολη.. και εν μέρει το καταφέρνει! Ας αφήσουμε όμως αυτά τα άσχημα, που δεν έχω σκοπό να τα αφήσω να μου χαλάσουν τη διάθεση άλλο, θα τους γράψω όλους εκεί που δεν πιάνει το μελάνι και πάπαλα!

Το περασμένο ΣΚ, με κάλεσαν και ανταποκρίθηκα για μια επίσκεψη στις παραλίες τις Λάρισας! Ω ναι.. έχει και παραλίες (μα πια Γεωγραφία διάβαζα εγώ τόσα χρόνια; Με έφαγε η γραμματική!!) Πέρασα καταπληκτικά, με την καλύτερη παρέα που θα μπορούσα να έχω, άσχετο αν δεν γνώριζα κανέναν και καμία από πριν! Βόλτα, μπάνιο (που λέει ο λόγος, μιας που δεν ξέρω), κουβέντα, ταβέρνα, ποτάκι, ψάρεμα (όχι εγώ) κάτω απ'τα άστρα το βράδυ, ύπνος ελαφρύς (όσο μπόρεσα να κοιμηθώ) και ήρεμος με πρέζες ευτυχίας. Γύρισα ανανεωμένος, καμένος (σαν αστακός, και μου έλεγαν βάλε αντηλιακό, μπααα έλεγα δεν έχει πολύ ήλιο) και με μια γλύκα καλοκαιρινής βραδιάς.. μην πάει ο νους σας στο πονηρό πάντως... αθώα ιστορία με δόσεις ελευθερίας της βούλησης..

Και μετά πάλι στα ίδια με ένα ακόμη διάλειμμα αυτό το ΠΣΚ στας Αθήνας, γιατί αφού δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πρέπει να πάει το βουνό στο Μωάμεθ.. δηλ. εγώ στους φίλους μου, που μου λείψανε αφάνταστα, τα σκατοπαιδάκια! χιχιχι!

Θα τα πούμε σύντομα!
Μέχρι τότε να περνάτε καλά!

ΥΓ. Το τραγούδι που ακολουθεί αφιερωμένο.... ;)
...σε όσους θέλουν ένα άτομο δίπλα τους όταν ξυπνάνε και εγώ μέσα σ'αυτούς...

ΥΓ2. Μπορει να μην είναι ποιοτικό, αλλά αυτό που πρέπει να πει το λέει..