Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

Πανηγύρι στο βουνό Β΄

Γεια σας!!!!

Όπως σας είχα υποσχεθεί, αυτό είναι το δεύτερο μέρος από το πανηγύρι στο βουνό. Το δεύτερο αυτό μέρος χωρίζεται σε δύο υπο-μέρη.

17-08-08

Το πρώτο μέρος είναι ο χώρος όπου γίνεται το πανηγύρι και όπου απλώνουμε τις κουβέρτες μας και το δεύτερο, ένα εντελώς άσχετο θέμα με το πανηγύρι. 500 μέτρα περίπου πιο πάνω από το χώρο αυτό υπάρχουν οι γνωστές κατασκηνώσεις της Trekking, με όλες τις εγκαταστάσεις.
Επίσης λίγο πιο πάνω υπάρχει και το καταφύγιο του βουνού. Το δεύτερο μέρος λοιπόν, θα έχει μια παρουσίαση των χώρων της κατασκήνωσης και του καταφυγίου, όπως και της περιοχής γύρω από αυτά.
Εδώ δεξιά έχω την φωτό με το μέρος στο οποίο βρίσκεται για να μην ξεχνιόμαστε, μεγεθύνετε για να το δείτε πιο καλά.




Α. Χώρος φαγητού

Εικ. 1,2
Το πλάτωμα όπου κάτω από τα δέντρα στρώνουμε τις κουβέρτες μας.



Εικ. 3, 4
Γύρω από το χώρο που γίνεται το πανηγύρι, υπάρχουν στάνες. Δηλαδή υπάρχουν τσοπάνοι, που έχουν τα καλύβια τους όλο το χρόνο εκεί, αλλά μένουν μόνο τους ζεστούς μήνες με την ευρεία έννοια (δηλ. τους μήνες που δεν έχει χιόνι). Για να ξεχειμωνιάσουν κατεβαίνουν στο χωριό.




Εικ. 5
Ένας φύλακας! Καθόταν ήρεμος και ήσυχος δίπλα στις παρέες. Περίμενε κάνα κοκαλάκι. Ήταν ενός από αυτούς που έχουν τη στάνη τους εκεί.


Εικ. 6

Η φωτιά άναψε και ετοιμαζόμαστε για ψήσιμο!!!



B. Κατασκήνωση


Εικ. 7
Ο δρόμος για το καταφύγιο.


Εικ. 8
Μια ρίζα ενός ξερού δέντρου (μου έκανε εντύπωση πως κρεμόταν).


Εικ. 9
Η είσοδος της κατασκήνωσης.


Εικ. 10
Ο χώρος της κατασκήνωσης.

Εικ. 11, 12
Κάτω από τα δέντρα, βάζουν τις σκηνές.



Εικ. 13
Το θέατρο όπου κάνουν διάφορες εκδηλώσεις τα παιδιά.

Εικ. 14
Αυτό είναι κάτι σαν ασπίδες, ύψους περι. 5-6 μέτρων όπου κάνουν αναρρίχηση.

Εικ. 15
Πέτρινη βρύση.

Εικ. 16
Μετά από την κατασκήνωση πήρα το δρόμο για το καταφύγιο.

Εικ. 17
Το καταφύγιο.


Εικ. 18
Ο χώρος της κατασκήνωσης από ψηλά.

Εικ. 19
Αυτή είναι η κορυφή που βλέπετε στην πρώτη πρώτη φωτό, πάνω από το χ.

Εικ. 20
Όπως κατέβαινα από το καταφύγιο στο χώρο του πανηγυριού. Φαινόταν ένα χωριό από μακριά, δεν ξέρω πιο είναι όμως.

Ελπίζω να μην σας κούρασα :)
Καλό βράδυ και να ξημερώσει επίσης μια ωραία μέρα!

Σάββατο 23 Αυγούστου 2008

Πανηγύρι στο βουνό Α΄

Μιας που είμαστε ακόμη σε περίοδο διακοπών, θα σας δείξω λίγο ακόμη από φύση και θα σας διηγηθώ τη μέρα που δηλώνει το τέλος των καλοκαιρινών διακοπών για όσους έρχονται από μακριά για τις διακοπές τους εδώ, στο χωριό. Δεν θα σας κουράσω πολύ. Έχω βάλει πολλές φωτογραφίες για να δείτε!


17-08-08

Θρησκευτική πανήγυρη στο βουνό. Βλέπετε το βουνό; Από κάτω είναι ένα ίχνος χωριού, το δικό μου είναι, τραβηγμένο από το απέναντι χωριό, γι' αυτό και δεν φαίνεται καλά. Εκεί όπου βρίσκεται το χι από κάτω είναι η λάκα, δηλαδή το πλάτωμα όπου γίνεται το πανηγύρι (μεγεθύνετε την εικόνα). Γίνεται κάθε χρόνο, Κυριακή μετά της Παναγίας στη μνήμη των πεσόντων στη μάχη της Καλιακούδας. Μαζεύεται κόσμος από τρία - τέσσερα χωριά που είναι κοντά. Ο κόσμος φέρνει φαγητό από το σπίτι του ή αγοράζει από άτομα που λόγω της ημέρας, με τη θέλησή τους γίνονται κινούμενες ψησταριές, με σουβλάκια, λουκάνικα, ψητά, μπύρες, αναψυκτικά αλλά και καφέ!! Υπάρχει ορχήστρα πληρωμένη από το δήμο και όποιος θέλει μπορεί να χορέψει.

Αυτή τη φορά πήγα με το αυτοκίνητο, γιατί θα έκανα μια μέρα να φτάσω. Επειδή έχω πολλές φωτό θα χωρίσω το θεματάκι αυτό σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει την άνοδο, την χιονοστιβάδα και την εκκλησία. Θα τα εξηγήσω παρακάτω.

Α. Άνοδος
Εικ. 1, 2
Φωτογραφία από το δρόμο που ανεβαίνει στο βουνό.




Εικ. 3
Η πλαγιά που βλέπετε εδώ είναι η κορυφή του βουνού, είδατε πόσο ψηλά ανεβήκαμε;


Β. Χιονοστιβάδα

Εικ. 4, 5, 6
Στο σημείο αυτό πριν 5-6 χρόνια (δεν θυμόταν ο μπαμπάς σίγουρα, πάντως εγώ λέει έλειπα για σπουδές) έγινε χιονοστιβάδα, τώρα όπως βλέπετε υπάρχει χαμηλή βλάστηση και μικρά έλατα. Το χιόνι κατέστρεψε ότι δέντρο υπήρχε, τα οποία την επόμενη χρονιά έγιναν καυσόξυλα, για να καθαρίσει η περιοχή. Αν προσέξετε θα δείτε ξύλα κάτω.
Οι τρεις αυτές φωτογραφίες είναι από την πάνω μεριά του δρόμου όπως βλέπουμε την κορυφή.


Εικ. 7, 8
Αυτές οι δύο φωτογραφίες δείχνουν την κάτω μεριά του δρόμου μετά το πέρασμα της χιονοστιβάδας.




Γ. Εκκλησία
της Παναγίας

Εικ. 8
Η εκκλησία εξωτερικά. Έχουμε βάλει και τέντα λόγω του ήλιου!


Εικ. 9, 10
Το εσωτερικό της εκκλησίας, λιτό όπως όλα το ξωκκλήσια.



Εικ. 11
Έξω από την εκκλησία μια πέτρινη βρύση.


Αυτό ήταν το πρώτο μέρος της παρουσίασης, ελπίζω να σας άρεσε ! Φιλιά σε όλους!!

Καλό Σ/Κ να έχουμε!!!!!

Τρίτη 19 Αυγούστου 2008

Εξ αδιαιρέτου Updated!

Εξ αδιαιρέτου

Γιοβάννα
275 σ.

Κέδρος, 1995



Την προτελευταία φορά που πήγα στη βιβλιοθήκη, σκέφτηκα να πάρω και ένα βιβλίο "ελαφρύ", να έχει χιούμορ περισσότερο και να διαβάζεται κάθε στιγμή. Δανείστηκα λοιπόν το βιβλίο αυτό. Δεν έπεσα έξω, ιστορία απλή στα όρια του καθημερινού και του συνηθισμένου.

Τρία αδέρφια, στο ίδιο σπίτι. Ένας αδερφός με περίσσια γκαντεμιά και δύο αδερφές τσιμπούρια που δεν αφήνουν ούτε τον αναγνώστη να ησυχάσει (αλήθεια λέω, νευρίασα κάποιες φορές με τη συμπεριφορά τους)! Ένας τάφος κληρονομιά και όλη η ιστορία περιστρέφεται γύρω απ' αυτόν. Ένας γάμος εξ ανάγκης και όλα ανατρέπονται.. όλα όμως.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση σε αυτό το βιβλίο είναι ότι εκτός του ότι στις τελευταίες σελίδες ξετυλίγεται το παρελθόν, στην τελευταία αλλάζεις την κοσμοθεωρία σου! Αλλάζει ότι έχει ειπωθεί στις προηγούμενες 275 σελίδες. Πραγματικά ανατρεπτικό τέλος... θέλει να δείξει ότι "όταν κάνουμε όνειρα εμείς οι άνθρωποι, ο Θεός γελάει" ή κάπως έτσι...

Updated! Ξέχασα να σας πω ότι μαζί με το βιβλίο στο οπισθόφυλλο υπάρχει και ένα cd με τραγούδια της ίδιας. Δεν το άκουσα είναι η αλήθεια.. οπότε δεν μπορώ να σας πω τη γνώμη μου...

Καλή μέρα!!!!!!
:)

Κυριακή 17 Αυγούστου 2008

Tα βεγγαλικά σου μάτια..

Χτες αλλά και σήμερα (17-08-08 ξημερώματα) έχει πανσέληνο, ίσως την καλύτερη του χρόνου, μαζί με έκλειψη βέβαια..

Πρίν μέρες είχε γενέθλια ο πρώην μου. Δεν είναι ότι είμαι κολλημένος ακόμη, απλά με αυτό το άτομο έζησα κάτι ολοκληρωμένο από πολλές πλευρές, χωρίσαμε και κρατήσαμε επαφή.. (γιορτές και γενέθλια δηλαδή). Πήρα τηλέφωνο, κατά τις δώδεκα το μεσημέρι, μου ήρθε ταμπλάς, το τραγούδι που έπαιζε όταν καλούσες ήταν "ο βυθός" (νομίζω έτσι λέγεται) του Χατζηγιάννη... Σε ένα δευτερόλεπτο, είχα αποσυντονιστεί τελείως.. τα κουτσο-είπαμε, ήταν και από τον ύπνο.. το έκλεισα και μου πήρε ώρα να συνέλθω. Δεν είναι εύκολο να ακούς το "εγώ σε ευχαριστώ που κολυμπάω στο βυθό σου", να ξέρεις ότι δεν είναι για σένα, και μετά να είσαι καλά! Το ξέχασα. Πάει. Αυτές τις μέρες θυμάμαι που ήμουν στην αυγουστιάτικη πανσέληνο του 2006 και μου έρχονται δάκρυα.. θα ξεχάσω και αυτό ξανά..
Ελπίζω του χρόνου να μην βλέπω μόνος μου το φεγγάρι..

Θα αφιερώσω αυτό το τραγουδάκι κάπου..





ΥΓ. Κάτι τελευταίο, του χρόνου θυμήστε μου να στείλω μήνυμα στα γενέθλιά του και όχι να τον πάρω τηλέφωνο.. κάθε χρόνο τα ίδια θα έχουμε;

Καλό ξημέρωμα σε όλους!!!