Να μη μου στενοχωριέσαι για τίποτα, μπορεί να είμαι μακριά είμαι όμως δίπλα σου κάθε στιγμή με την καρδιά μου, το μυαλό μου, με το είναι μου...

Desktopικό Παιχνίδι! +φωτό+βίντεο

Καλημέρα φίλοι μου!!!!!

Ελπίζω να είστε όλοι καλά!!!
Επειδή σας αγαπάω, σήμερα σας έχω φωτό, και τί φωτό! Δείτε:

Φωτό από το χωριό

Φωτό από Καρπενήσι

ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! Είναι τα πρώτα χιόνια για φέτος! Μόλις βγήκα απ' το σπίτι έπεσε το βλέμμα μου πάνω σε αυτό το θέαμα!!! Τρελάθηκα! Στο μυαλό μου πέρασαν με ταχύτητα φωτός χριστουγεννιάτικες μέρες, τζάκια, περπάτημα στα χιόνια, δέντρα χιονισμένα, κρύσταλλοι παντού, κουκούλωμα, κασκόλ, αγκαλιές, φωτάκια, φίλοι, αχχχ μετά σκέφτηκα τη δουλειά και ξενέρωσα.. αλλά οκ, δεν το βάζω κάτω! Η σκέψη του αγαπημένου μου προσώπου, του έρωτά μου, είναι η μόνη μου κρατάει γερά τις αντοχές μου..

Ας μπούμε στο θέμα μας!!!

Mε κάλεσαν να δείξω την επιφάνεια εργασίας μου! Χεχε, την έχω γεμάτη όπως βλέπετε!! Αλλά πίσω απ' όλα.. ένα τοπίο φθινοπωρινό.. σαν αυτά που έχουμε ακόμη.. με χρώματα, δέντρα, ουρανό.. φύση τόσο αγαπημένη..

Επίσης θέλω να πω ότι έχω μαζέψει από το google πολλές φωτο, σε ξεχωριστό φάκελο, από τον οποίο ανάλογα τη διάθεση, την εποχή κλπ τις αλλάζω... Με πετύχατε με αυτή τη φωτό λοιπόν... σύντομα θα αλλάξω... καθώς χειμωνιάζει...

VK, hourglass και g for george σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση!! Να 'στε καλά και οι τρείς! Επίσης θα προσκαλέσω, αν θέλουν φυσικά, τους Basnia, Jimmy Rose, Aunt Donna, .πavλο., Nτέμη και Αrtanis. Φιλάκια σε όλους...

Τέλος, θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το τραγούδι. Είχα πει κάποτε ότι θα το αφιέρωνα εκεί που θα έπρεπε και θα ταίριαζε, ήρθε η ώρα.

Καλό ξημέρωμα να έχουμε! Ουφ! Λιγοστεύουν οι μέρες..

Στο βυθό σου

5-11-08

Καλημέρα και σε σένα..

Οι τελευταίες μέρες περνάνε πολύ γρήγορα.. κάτι άλλαξε τις ολόιδιες κινήσεις μου, μια γλυκιά γεύση από κάτι που είχα καιρό να δοκιμάσω, ήρθε στη ζωή μου..

Πως να πιστέψω αυτό που μου συμβαίνει; Μπορείς να μου πεις; Χωρίς ένα άγγιγμα και μια αγκαλιά, να μπορώ γίνω ένα με σένα. Να μην μπορώ να κοιμηθώ, να ηρεμήσω, να δουλέψω, να σταματήσω να γελάω, να σε σκέφτομαι. Όλα για σένα και ας είναι νωρίς.

Μπορείς να μου πεις ότι η στιγμή που θα με αγγίξεις, αληθινά αυτή τη φορά, θα είναι ίδια με σήμερα;
Ξέρεις, όταν κοιταζόμαστε, από μακριά, μου δίνεις δύναμη και θάρρος, για το καθημερινό, ελπίδα για το αύριο, περνάνε τόσο γρήγορα οι μέρες...
Το γέλιο σου παιχνιδιάρικο και ζωντανό είναι συνέχεια η πρώτη μου εικόνα όταν ξυπνάω το πρωί, και στο είπα, χωρίς ξυπνητήρια.
Έχεις αντικαταστήσει τα ενδιαφέροντά μου μέσα σε λίγες μέρες, άλλαξαν οι προτεραιότητές μου.

Τα κυκλάμινα δικά μας.

10-11-08

Σου είχα μιλήσει για αμηχανία και ντροπή στην πρώτη γνωριμία. Και όμως.. ήταν ελάχιστα.. λίγο μετά μου έπιασες το χέρι και έφυγε και το τελευταίο ίχνος φόβου..
Η οικειότητα που ένιωσα, ήταν πρωτοφανής για μένα, δεν ντράπηκα ούτε στιγμή, ούτε τότε κάτω από το νερό. Ούτε πριν, ούτε μετά. Λες και γνωριζόμασταν χρόνια, γνώριζες τα πάντα πάνω μου και μέσα μου, τα πράγματα για τα οποία ντρέπομαι, αρέσκομαι, που φοβάμαι, που σκέφτομαι και δεν τα λέω..
Δεν πλύθηκα χτες, ήθελα να κρατήσω λίγο ακόμη τη μυρωδιά σου πάνω μου. Να μου θυμίζει τις ώρες που ήμασταν μαζί, την αγκαλιά σου, τα φιλιά σου, τα μάτια σου, το γέλιο σου, απ' όπου μαζεύω ενέργεια. Σαν παιδί με κοιτούσες, και ένιωθα ακριβώς το ίδιο.. μίκρυνα, ζεστάθηκα και έλιωσα πάνω σου.

Ξέρεις τι με τρομάζει και ταυτόχρονα μου δίνει ελπίδες; Βρίσκω ομοιότητες, πολλές ομοιότητες, σε σημαντικά αλλά και μικρά πράγματα. Νιώθω ότι κόλλησα μαζί σου σε όλα. Είναι νωρίς ακόμη, το ξέρω, μπορεί απλώς να είμαι ονειροπαρμένος. Άρχισα να κάνω όνειρα μόνος μου και να σκέφτομαι τη ζωή μου μαζί σου, να κάνουμε πράγματα μαζί..


Δεν έχω λόγια να περιγράψω όσα νιώθω, πονάω που δεν είμαστε μαζί, να μην σκέφτομαι τίποτα όσο με έχεις αγκαλιά. Θυμάσαι πως με κρατούσες και αποκοιμήθηκα; Αχ να ξερες πόσο μου λείπει αυτό.. Εκείνη την ώρα δεν σκεφτόμουν τίποτα, είχαν ανοίξει της καρδιάς μου οι πόρτες και μάζευαν αγάπη για τις μέρες που θα μου λείπεις. Γι' αυτό σ' αγαπάω, επειδή άνοιξες πόρτες που είχαν σκουριάσει.

Ξέρω ότι θα τα διαβάσεις, τα έχεις ακούσει ήδη μία φορά.
Εύχομαι να κρατηθούν ανοιχτές οι πόρτες..
Εμένα μπορείς να με κάνεις ότι θέλεις, "δικός σου" μου γράφεις, "δικός σου" και εγώ..

Αυτά τα λίγα. Μπορεί να επαναλαμβάνομαι, με συγχωρείς. Είναι λίγα όμως, πολύ λίγα μπροστά σε όσα κύματα ενέργειας, μπορούν να αποβάλλουν οι ορδές σκέψεων και των χαζο-γέλιων, της αγαλλίασης και των φτερουγισμάτων της καρδιάς όταν είσαι έστω και νοητά μαζί μου..

Να είσαι καλά για να είμαι και εγώ, να μπορώ να κολυμπάω και να συνεχίσω να σε αγαπάω...

Ευθυμία (το ουσιαστικό ντε...)

Ήρθε τελικά και ο Νοέμβριος, πότε ήταν που καλωσορίζαμε τον Οκτώβριο...

Έχω βάλει τσίτα μουσική και γράφω, δεν θα γράψω πολλά, ίσα ίσα να πω πως πέρασε ο μήνας. Αν πω ότι δεν πέρασε καλά, ψέματα θα πω. Μπορεί να άλλαξα δουλειά αλλά δεν μπορώ να πω πως με δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Ο χρόνος που μειώθηκε το μόνο μειονέκτημα.

Εκεί που τρίβω ένα κάγκελο, να μια ιδέα!! Εκεί που βάφω ένα τοίχο, να άλλη μία. Το κακό είναι ότι δεν τις καταγράφω και μετά δεν τις θυμάμαι να τις μεταφέρω εδώ! Γμτ! Μειώθηκαν οι αναρτήσεις, αλλά είμαι ευχαριστημένος που μπορώ και διαβάζω όσο μπορώ περισσότερο. Αυτά....

Κάπου εδώ θα ήθελα να εκφράσω τις ευχές μου για τα γενέθλια του Toymaker μας! Να τα χιλιάσεις Toy!!!! Να είσαι καλά!!!

Και για να τιμήσω τον τίτλο της ανάρτησης ανάρτησα γελοιογραφίες του Κυρ, που μου τις έστειλαν συνημμένες σε μέιλ. Διαβάστε και ευθυμήστε για να μπει καλά ο μήνας, που όπως αναμένεται θα είναι κρύος και βροχερός ως μία πολύ καλή λήξη του Φθινοπώρου..

Και ένα τραγουδάκι με τους στίχους του, για ν' ανάψουν τα αίματα! θα το αφιερώσω σε μια ψυχή, με την ευχή να πηγαίνουν όλα καλά... όταν νιώθουμε ότι φτάνουμε στον πάτο, δεν είμαστε τόσο χαμηλά ωστε να μην συνεχίσουμε την προσπάθεια..

Καλό ΣΚ και
Καλό Μήνα σε όλους!!!!!!!!!!!!