Καλό ΣΚ..

Καλησπέρα σας!!!

Σήμερα το πρωί στο γραφείο άκουσα ένα τραγουδάκι, που είχα πάρα πολύ καιρό να ακούσω, ακούστε το και συνεχίζουμε:

Και ένα live...

Οι δεκαετίες περάσανε αλλά το ζητούμενο παραμένει ίδιο. Η αγάπη και η προτροπή του ανθρώπου να αγαπήσει. Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι προτρέποντας κάποιον να αγαπήσει ή γενικά να κάνει κάτι, θα το κάνει. Με το ζόρι δεν γίνεται. Πρέπει να το θέλει, να του βγαίνει, να ανοίγει τις αισθήσεις του, να γίνεται μέρος των αναγκών του, για να μπορεί να δώσει και τον καλύτερό του εαυτό. Δεν θα επεκταθώ άλλο με αυτό το μεγάλο θέμα. Άλλωστε τα έχουμε πει πάμπολλες φορές..

Στα καθημερινά τώρα. Όλα πάνε καλά, η δουλειά του γραφείου δεν φτάνει για να συμπληρώσει τις ώρες εργασίας, οπότε όλο και ψάχνω κάτι να κάνω, συνήθως προσπαθώ να είναι κάτι εποικοδομητικό που θα αφορά τη δουλειά μου, άλλες φορές πάλι όχι, όπως αν τύχει και σηκωθεί ο απέναντι υπάλληλος για κάποια δουλειά και πάρω τη θέση του στον υπολογιστή του. Δεν έχω κλείσει ούτε μισό χρόνο και τα προβλήματα είναι πάρα πολλά και κυρίως αφορούν την οργάνωση και λειτουργία της υπηρεσίας. Τέλοσπάντων αυτά κάποια στιγμή θα σας τα πω πιο αναλυτικά.

Η μέρα σήμερα ήταν πολύ όμορφη. Ήλιος από το πρωί και λίγα σύννεφα, ζέστανε και λίγο, το βράδυ όμως είπαν για βροχές. Ελπίζω το ΣΚ να κάνει καλό καιρό, είναι και ένα πλυντήριο που επείγεται, δεν μου έμεινε βρακί για βρακί και καλτσάκι για καλτσάκι..!

Λίγες ακόμη φωτό από την πόλη..

ΥΓ. Περισσότερες φωτό στην apeikonisi.

Καλό Σαββατο-Κύριακο σε όλους!!!!

Μερικές σκέψεις..

Καλησπέρα σας!!!!!

Σήμερα ξημέρωσε μια πανέμορφη μέρα, με κρύο βέβαια και αέρα αλλά και με ήλιο, αργότερα ζέστανε περισσότερο. Πάντως μπήκε για τα καλά το Φθινόπωρο και μας το δείχνει με τον πιο σίγουρο τρόπο. Σε ένα τέτοιο μέρος όταν αρχίζουν τα πρώτα κρύα μετά τον Αύγουστο, δεν πρόκειται να ξαναφτιάξει ο καιρός. Μπορεί να έχει ήλιο αλλά τα δόντια του μας τα δείχνει και δεν ντρέπεται καθόλου.

Τα πρώτα κίτρινα σημάδια στα δέντρα άρχισαν να φαίνονται. Λυπάμαι που θα πέσουν τα φύλλα αλλά συμβιβάζομαι στην ιδέα ότι τα χρώματα θα πλουτίσουν το γυμνό περιβάλλον με άλλους τόνους, πιο γήινους.Αλλάζουν σιγά σιγά και οι συνήθειες, ήδη αρχίζω να αντικαθιστώ τον κρύο καφέ με τον ζεστό και το τσάι, πολύ τσάι, σε πολλά είδη, ακόμη και με βαλεριάνα για ηρεμία και χαλάρωση. Επίσης πολλά βότανα, χαμομήλι, τίλιο κ. α. Θυμάμαι όταν σπούδαζα (τον παλιό εκείνο το καιρό) στην εξεταστική του Φεβρουαρίου, σηκωνόμασταν το πρωί με την συγκάτοικο μου, αρχίζαμε με καφέ, μετά τσάι, μετά καφέ και πάλι τσάι, και πάλι για να καταλήξουμε πριν ξαπλώσουμε να πίνουμε χαμομήλι, τίλιο, μέντα.. Τρελό κατούρημα, ολημερίς και ολονυχτίς! χαχαχα! Ενίοτε μαζεύαμε κάνα δυο άτομα ακόμη που ξενυχτούσαν και χαλαρώναμε όλοι μαζί, μαστουρωμένοι από το διάβασμα χαζεύοντας Mad και λέγοντας βλακείες να περάσει η ώρα να ξεραθούμε. Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι... !!! χαχα!

Άσχετο, είχα καιρό που σταμάτησα να διαβάζω και τώρα με την αλλαγή του καιρού ξανάρχισα. Πριν κοιμηθώ θα διαβάσω λίγο, σκεπασμένος με την κουβέρτα, σιγά σιγά θα νυστάξω, θα το κλείσω, και θα κοιμηθώ.Πρέπει να βγάλω και τα χειμωνιάτικα να τα φρεσκάρω και να τα βάλω στη θέση τους, έτοιμα για χρήση.

Άρχισε και ο πατέρας, επειγόντως, ακτινοβολίες σήμερα. Λίγες μέρες από λίγα λεπτά. Μακάρι να φέρουν αποτέλεσμα! Διάθεση με σκαμπανεβάσματα Ευτυχώς τα πράγματα που δημιουργούν προϋποθέσεις για ευχάριστα διαλείμματα, είναι ακόμη αρκετά. Και πάνω απ' όλα αισιοδοξία!!!! :)

Για να διώξω και το τελευταίο ίχνος από το παραπάνω λυπηρό κλίμα, θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες ακόμη, τις τράβηξα την Κυριακή που μας πέρασε. Θα αφήσω και μερικές για το επόμενο. Πολλές περισσότερες, εν καιρώ, στην apeikonisi. Απολαύστε!!!!

Κάπου οδηγούν αυτές οι σκάλες.. ίσως και σε σοκάκια που έχουν καιρό να περπατηθούν, να τα επισκεφτεί ανθρώπινη ψυχή, ίσως στα χρόνια που πέρασαν και άφησαν πίσω μόνο ενθύμια , ξεχασμένα από ανθρώπους, για να θυμίζουν το πόσο εφήμεροι είμαστε.. ίσως θέλουν να μας θυμίσουν πόσο δύσκολος είναι ο προορισμός.. το πόσο πρέπει να προσπαθήσουμε..

Καστοριανά σπίτια και αρχοντικά

Η είσοδος της πόλης, την ώρα που ετοιμάζεται να δύσει ο ήλιος.
Σας τις αφιερώνω σε όλους και κάπου προσωπικά..

Καλό βράδυ να έχουμε και μια όμορφη μέρα αύριο!!!
Σας φιλώ όλους!!!

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου...

Δεν μπόρεσα να βγάλω καλύτερη..

Ωδή* στο Φθινόπωρο ++

Καλημέρα! Καλό μήνα να έχουμε και καλό Φθινόπωρο!!

Ελπίζω όλοι να είστε καλά!

Εδώ τα πράγματα πάνε καλά.. όσο μπορούν δηλ. Πολύ μου αρέσει που μπήκε το Φθινόπωρο. Μπορεί να είναι μια εποχή που η φύση θα αρχίσει την ξεκούραση της αλλά είναι σημάδι καλής λειτουργίας του περιβάλλοντος. 6 μήνες είναι αυτοί, θα περάσουν και μετά πάλι θα αναγεννηθεί και θα μας δώσει τον καλύτερό της εαυτό.

Πάντα μου άρεσε η μελαγχολία της εποχής αυτής. Μάλλον επηρεάζει και το γεγονός του ότι είμαι στα ζώδια του Φθινοπώρου. Όχι πως δεν μου αρέσουν οι άλλες εποχές βέβαια. Έχω χωρίσει τις εποχές στα δύο. Δύο οι ακραίες και δύο ενδιάμεσες. Ακραίες ο Χειμώνας και το Καλοκαίρι, και Ενδιάμεσες που είναι και σαν εισαγωγικές αυτών που τις ακολουθούν, η Άνοιξη και το Φθινόπωρο που εισάγουν το Καλοκαίρι και τον Χειμώνα αντίστοιχα.

Οι δύο ενδιάμεσες λοιπόν είναι οι αγαπημένες μου!

Τώρα δεν ξέρω τι μ' έπιασε και τα λέω όλα αυτά. Μάλλον χαίρομαι υπερβολικά για την αλλαγή της εποχής, θέλω να το δείξω.

Παλιότερα έβαζα στόχους και έκανα σχέδια τέτοια εποχή. Τώρα πια οι στόχοι μπαίνουν στην αρχή της χρονιάς. Και τέτοια εποχή γίνεται ένας είδος προκαταρκτικής εξέτασής τους για να δούμε που φτάσαμε. Η φετινή χρονιά γενικότερα είχε μεγάλες αλλαγές στη ζωή μου, σε πολλούς τομείς. Με επηρέασαν αρνητικά και θετικά. Με λίγα λόγια εκεί που άρχισε καλά, συνεχίζει φλου και ένας Θεός ξέρει πως θα καταλήξει. Έχουμε όμως 4 μήνες μπροστά μας. Ας μην προκαταβάλλω την εξέλιξη..

Προς το παρόν, με διάθεση ημίτρελη προς το τρελή, με νεύρα σε σχετικά καλή κατάσταση και άγχος απροσδιόριστο που δεν με αφήνει να κοιμηθώ το βράδυ και με βάζει σε σκέψεις, που βρίσκομαι, τι κάνω, τι θέλω απ' τη ζωή μου. Προσπαθώ να τα βάζω όλα στην άκρη και να φτιάχνω το παρόν, με ότι έχω, γιατί ακόμη μια ρευστότητα υπάρχει.. και όλα τα αινίγματα θα λυθούν κάποια στιγμή..

Το απόγευμα έβλεπα Singles, δεν παρακολούθησα ποτέ αυτό το σίριαλ, με κούραζε. Τώρα που είναι απόγευμα και τυχαίνει να είμαι ξύπνιος, βλέπω τουλάχιστον το μισό από κάθε επεισόδιο. Σήμερα με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Ακούστε το τραγούδι και θα καταλάβετε:

Μα δεν είναι η πραγματικότητα; Δεν είναι τραγικό ώρες ώρες να σκέφτεσαι ότι όλα εξαρτώνται από κάτι, είτε είναι άνθρωπος, είτε κατάσταση, είτε αντικείμενο; Το άκουγα, έβλεπα και τις σκηνές από το έργο και με έπιασε εκείνο με τα κλάματα που λέγαμε τις προάλλες. Σαν να πέρασε ότι έχω ζήσει μέχρι τώρα από μπροστά μου. Και συμπέρανα ότι πάντα εξαρτυόμουν από ανθρώπους. Στεκόμουν μόνος μου, αλλά πάντα υπήρχε ένας φίλος, που θα κρυβόταν πίσω από την αισιοδοξία που ανέδυε για να μην τα παίξω. Είναι ωραίο να ξέρεις ότι στηρίζεσαι κάπου. Ο φόβος της μοναξιάς τελικά σε οδηγεί όπου θέλει. Πόσο εύκολο είναι να πει κάποιος ότι μπορεί και μόνος του; Ότι δεν έχει ανάγκη κανέναν; Άνθρωποι είμαστε..
Τίποτα δεν τελειώνει έτσι εύκολα,

εκτός αν θέλουμε εμείς να το θέσουμε το τέρμα.. κρίμα δεν είναι; Έχουμε τεράστια δύναμη, ας την απελευθερώσουμε..
Με κάτι τέτοιες σκέψεις άρχισα να πέφτω και κάπου εκεί (για να μην πιάσω πάτο) σκέφτηκα ότι απλά έχω ένταση και πρέπει να εκτονωθεί! Να ξεσπάσω βρε παιδί μου. Το ΣΚ που έρχεται θα έχω επισκέψεις και σκέφτομαι να το κάψω (καλά μην φανταστείτε ότι θα γίνει το Κούγκι)! Εεεε γιατί με τα παιδιά που έχω μπλέξει εδώ, δεν πρόκειται να βρω άκρη στη διασκέδαση... Και αν τύχει κάτι και δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό.. βλέπω το βουνό να ξεκουνάει! λολολ!

Καληνύχτα λοιπόν!!!
Και καλημέρα!!!
Και καλό ΠΣΚ!!!

Τα φιλιά μου!!!


*ωδή < αρχαία ελληνική ᾠδή < ἀοιδή < ἀείδω και ἀήδω (τραγουδώ)
= λυρικό άσμα, τραγούδι, ύμνος, υμνητικό τραγούδι.