Ξανα-παίζουμε;;;

Στο παιχνιδάκι αυτό με προσκάλεσε η artanis, ένα παιχνίδι ερωτήσεων (ερωτηματολόγιο της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθήνας , (μοιρασμένο, πριν 2 χρόνια στην έκθεση "Φαντασία της πραγματικότητας)) όπως θα δείτε! Διασκεδαστικότατο, καθώς εκεί που το διάβαζα σε άλλους μπλόκερ και μου κατέβαιναν απαντήσεις, τελικά όταν ήρθε η σειρά μου, οι απαντήσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις προηγούμενες. Εξεπλάγην με τον εαυτό μου!

Γιατί κλαις;
Κάτι θα μπήκε στο μάτι μου.

-Γιατί δεν κλαις;
Είμαι καλά..

-Πού είναι ο βάλτος;
Κάπου εδώ θα’ ναι και αυτός….

-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
Μπαμπάααααα σε φωνάζουν !

- Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
Στο δάσος…

- Περιφρονείς κάτι;
Όσα με νταουνιάζουν…

- Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Μεγάλη μπουκιά φάε….

- Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
Για να τα αγοράζουν όσοι δεν έχουν τι να τα κάνουν…

- Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
Μπα…. η απάντηση ισχυεί και για τα δύο…

- Do you remember revolution?
Ποια απ’ όλες; Η γκουέρνικα μου ‘ρθε στο μυαλό.…

- Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
Ε όχι και στο βουνό…. Άλλωστε ανεβασμένος είμαι…

-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
Αχ δεν έχω, ποιος θα μου δανείσει το δικό του;

- Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Όχι! Θα της έστηνα και εγώ!

Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο;
Όχι... δεν σκοτώνω, απλά εγκαταλείπω…

- Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
Γιατί όχι; Έχω και μια φίλη εκεί…

-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
Κοίτα να το σκεφτώ λίγο… μα φυσικά… μπορούμε τα 5 να τα κάνουμε κοκάκια;

-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα’ αστέρια;
Είπαμε εγώ είμαι ονειροπαρμένος και τα βλέπω, εσύ γιατί;

Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Αν πηγάδι εννοείς την κατάθλιψη… μπορεί, ευτυχώς, εκεί που πελαγώνω, ανακάμπτω…

Artanis, ευχαριστώ πολύ που με προσκάλεσες!! Φιλιά!!!

Αυτή είναι τέχνη!

Σίγουρα το προηγούμενο ποστ σας έβγαλε απο τα ρούχα σας. Αυτό όμως θα σας βγάλει απο τα παπούτσια σας! Ο γιατρός MAD με προσκάλεσε σε ένα παιχνίδι με τίτλο "Παπουτσωμένοι Bloggers". Σύμφωνα με το οποίο φιλοτεχνούμε τα παπουτσάκια της αρεσκείας μας και τα εκθέτουμε στο blog μας. Έπειτα ενημερώνουμε την Κυρία φάβα ότι κάναμε και εμείς το έργο μας για να συμπεριληφθούμε στο κολλάζ που θα φιλοτεχνηθεί απο την ίδια. Μια ευκαιρία για να γίνεται διάσημοι!

Να τα δικά μου, μια ένωση παλιού (τα πρώτα παπά μου) και καινούργιου... ανεβασμένα σε μια σκάλα, που φανερώνει την πορεία στο χρόνο...

Ευχαριστώ πολύ ΜΑD! Θα καλέσω να εκθέσουν τα παπούτσια τους οι: Ανήλικος, Αρκούρης, Κeen on boys, Principito, Τurigr, και Fallen angel. Και όποιος άλλος θέλει...

Ποιά τέχνη;

Όχι γιατί αν εσείς το λέτε τέχνη, πρέπει να αλλάξουμε γνώμη για ότι ξέρουμε μέχρι τώρα... και δεν συμφέρει και από θέμα χρόνου αλλά και ψυχικής υγείας. Γιατί θα μας καταντήσετε ψυχασθενείς με τα καμώματά σας. Γιατί δεν ξέρετε τα όρια της λογικής. Εκφράζετε τέχνη την απανθρωπιά και τη σκληρότητα, την αναισθησία και την ηλιθιότητα του καθενός. Φυσικά δεν θα κάνατε το ίδιο αν επρόκειτο για λογικό ον. Αυτό έλειπε δηλαδή. Σκ*τά στα μούτρα σας λοιπόν, για τη μαμακία που σας δέρνει.

Ακολουθεί αναδημοσίευση ανάρτησης, αυτούσια, από το blog της roadartist, θα ήθελα να την ευχαριστήσω για τον δανεισμό.

[Η παρακάτω είδηση πραγματικά με εξόργισε...

O υποτιθέμενος ‘καλλιτέχνης’ Guillermo Vargas "Habacuc" πήρε ένα αδέσποτο σκυλί, το μετέφερε στην κοσταρικανή γκαλερί "Centro Nacional de la Cultura", το έδεσε και το άφησε χωρίς νερό και φαγητό. Το σκυλί πέθανε μετά από μερικές μέρες.

Οι απαθέστατοι καλεσμένοι του στην γκαλερί έγιναν μάρτυρες του εγκλήματος χωρίς να αντιδράσει κανένας.

Σκοπός του "καλλιτέχνη" ήταν, όπως ο ίδιος δήλωσε, να…διαμαρτυρηθεί για την κακοποίηση των ζώων...

Δυστυχώς το εγκληματικό αυτό περιστατικό εκτιμήθηκε από την..αμερικανική τέχνη και έτσι η επιτροπή της Central American Biennial of Art, δήλωσε ότι η εγκληματική αυτή πράξη ήταν πραγματική τέχνη!

Έτσι αυτός ο ανεγκέφαλος και αρρωστημένος τύπος κλήθηκε για να πραγματοποιήσει για δεύτερη φορά την 'τέχνη' του στη Biennial του 2008!..]

Aυτό συνμπλόκερς μου, συμβαίνει στον 21ο αιώνα, δεν φαντάζεστε τι μας περιμένει...

Εντυπώσεις..

Γειά!!!

Μόλις χτες ήρθα απο το μίνι ταξιδάκι μου. Κατά τις 11:30 μ.μ. ήμουν σπίτι. Από το τρέξιμο των ημερών δεν ένιωθα τα πόδια μου, βάλε και το πιάσιμο απο τον ύπνο στο λεωφορείο.

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα με σκοπό να περάσω ένα ήσυχο ΠΣΚ, μάλλον δεν τα κατάφερα. Έφτιαξα ένα γεμάτο πρόγραμμα, το οποίο δεν μου άφησε πολλά περιθώρια. Στο τέλος πρόσθεσα και άλλη μία μερα, τη Δευτέρα. Ήμουν όλη μέρα έξω! Εκτός απο τα τους παλιούς φίλους/ες μου, βρέθηκα και με τρία κα-τα-πλη-κτι-κά άτομα του blogging. Ποιούς; Τoymaker, b|a|s|n\i/a, Mahler76. Κατ΄αρχήν να πω ότι είχα κάποιους ενδοιασμούς για το άν πρέπει να κάνω γνωριμίες, αλλά όπως καταλάβατε τους ξεπέρασα.

Πήγαμε για καφέ στο κέντρο, δεν κατάλαβα καν πως πέρασαν οι ώρες. Μιλήσαμε για πολλά πράγματα. Πραγματικά δεν πίστευα ότι θα περνούσα τόσο ωραία. Σκεφτόμουν ότι δεν θα είχαμε θέματα να ασχοληθούμε. Μιλήσαμε, γελάσαμε, σκεφτήκαμε, πειράξαμε ο ένας το άλλον, ταιριάξαμε..

Λίγα λόγια για τα παιδιά,

Toymaker, αχ αυτό το παιδί! Άλλο περίμενα, άλλο είδα. Βασικά το μπλόκ του με είχε παραπέμψει σε άλλου είδους άνθρωπο. Εντάξει, είχαμε μιλήσει και στο msn όπου κατάλαβα ότι ο χαρακτήρας δεν έχει σχέση με το περιεχόμενο του μπλόκ, αλλά τόσο πολύ δεν το περίμενα. Ένας άλλος άνθρωπος! Γλυκύτατος με πονηρό χαμογελάκι, οικείος. Με τίποτα δεν λες ότι αυτό το άτομο ασχολείται με τρομο-ιστορίες. Τα φαινόμενα απατούν.

Mahler76, συγκρατημένος και σοβαρός (όσο πρέπει, μην νομίζεις πως ντρέπεται, κάτσε να περάσει λίγο η ώρα), αλλά με πολύ χιούμορ.. τι να πω, χωρίς να γελάσει μπορεί να σε κάνει να πέσεις κάτω κρατώντας την κοιλιά σου απο τα γέλια. Καλύτερα να μην θυμηθώ που λερώθηκες με γαλατάκι.

b|a|s|n\i/a, επίσης σοβαρός, με ματιά κοφτερή που μπορεί να σου πει πολλά. Θα μιλήσει όταν χρειάζεται και ξέρει τι θα πει. Έχουμε και τα ίδια γούστα στο ποτό. χιχι!

Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για το χρόνο που μου χάρησαν. Πέρασα τέλεια μαζί σας. Νομίζω θα το ξανακάνω γρήγορα. Είστε υπέροχοι. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα. Να 'στε καλά! Έφυγα με καλές εντυπώσεις και φταίτε εσείς γι' αυτό! :)