Περί ευγένειας ο λόγος... Νο 1

Ας τα πάρουμε από την αρχή..

Όλο το 2007 δούλευα σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα. Φέτος είμαι ξανά με σύμβαση στο ίδιο ίδρυμα. Ως εργαζόμενος στη βιβλιοθήκη, η δουλειά μου, εκτός απο τα διοικητικά της βιβλιοθήκης, είναι να εξυπηρετώ φοιτητές και καθηγητές. Από τότε που άρχισα να δουλεύω σε αυτό το μέρος κατάλαβα γιατί πολλοί υπάλληλοι είναι συνεχώς στην τσίτα και αγενείς.

Σήμερα όμως με έφτασαν στο αμήν, με έβγαλαν απο τα ρούχα μου ρε παιδί μου. Θα σας διηγηθώ πρώτα κάποια περιστατικά που με σημάδεψαν πέρυσι. Οι διάλογοι είναι σχεδόν αυτούσιοι, καθώς όταν αρχίζω να τσατίζομαι και να ανάβω παθαίνω ένα μικρομπλάκ-άουτ. Θυμάμαι όμως τα περισσότερα.

1) Κάθε βιβλιοθήκη έχει φωτοτυπικό. Τους πρώτους μήνες μας είχαν απαγορεύσει να βγάζουμε φωτοτυπίες στους φοιτητές, εκτός και αν πρόκειται για κάποιο βιβλίο. Έρχεται λοιπόν μια κοπελιά και μου λέει,
"μπορείς να μου βγάλεις μια φωτοτυπία;" Και μου δίνει μία αίτηση.
Της λέω λοιπόν ωραία και καλά, ότι "δεν μπορώ να βγάλω φωτοτυπίες, γιατί μας το έχουν απαγορεύσει" και ότι "μόνο μέρος βιβλίου μπορώ να βγάλω".
"Μα για μία φωτοτυπία;" μου λέει.
"Δεν γίνεται", της λέω, γιατί πρώτον "μας το έχουν α π α γ ο ρ ε ύ σ ε ι" και δεύτερον "μετά θα έρχεστε και θα μου λέτε, γιατί έβγαλες στην κοπέλα, βγάλε μου και μένα" (παιδιάστικο αλλά το κάνουν).
Πόσο πια να το εξηγήσεις; Φουντώνει λοιπόν σαν το παγώνι και τι μου λέει η αθεόφοβη με υφάκι;
"Το ξέρεις ότι είμαι μεγαλύτερη απο σένα;" (28 η κοπελιά απ' ότι έμαθα μετά).
Μένω έκπληκτος, φούντωσα και εγώ, βλέπω τη Δήμητρα (συμμαθήτριά μου και καλή μου φίλη, που έκανε πρακτική στη βιβλιοθήκη) να με κοιτάει με ένα ύφος "Παναγιά μου σώσε μας, ευτυχώς δεν κουβαλάει μαχαίρι". Κρατήθηκα στο ύψος μου και της λέω "το βλέπω, αλλά δεν μπορώ να σου βγάλω φωτοτυπία". Σηκώθηκε και έφυγε τσατισμένη.ΌΟΟχι αγάπη μου έπρεπε να γίνω κακός και να της πω "εγώ όμως τελείωσα και τώρα δουλεύω και εσύ είσαι τριάντα και ακόμη παλεύεις και είσαι αναγκασμένη να εξαρτάσαι απο μένα". Εγωιστικό και σνομπ θα μου πείτε. Θα της φερόμουν όμως χωρίς τύψεις όπως και αυτή. Δυστυχώς δεν είχα το θάρρος να το πω, έτσι για να δω αντιδράσεις. Με πέρασε το αδερφάκι της μάλλον, τί να πω..

2) Κάθε βιβλιοθήκη έχει ένα σύστημα (ανάλογα αν είναι ακαδημαϊκή, δημόσια, ιδιωτική κλπ) για να περνάει τα βιβλία σε βάση δεδομένων. Κάθε βιβλίο για να περαστεί στο σύστημα αυτό πρέπει πρώτα να πάρει ένα ταξινομικό αριθμό. Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει το περιεχόμενο κάθε βιβλίου, μπαίνει στη ράχη του βιβλίου και βάσει αυτού του αριθμού παίρνει και τη θέση του στη βιβλιοθήκη.
Έρχεται λοιπόν ένας καθηγητής και ψάχνει τα βιβλία του, παίρνει δύο και έρχεται στο γραφείο και μου λέει
"αυτό το βιβλίο μιλάει για αυτό και είναι σ' αυτό το ράφι, αυτό το βιβλίο μιλάει για το ίδιο πράγμα και βρίσκεται στην άλλη άκρη, γιατί;"
Και αρχίζω να του εξηγώ το λόγο. Και ενώ φαίνεται να καταλαβαίνει, γυρνάει και εν ολίγοις μου λέει, το σύστημα αυτό δεν είναι καλό, να το αλλάξετε, να κάνετε παράπονα στους ανωτέρους σας να αλλάξει και λοιπές μπούρδες. Του εξηγώ ότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο σύστημα το οποίο χρησιμοποιούν στις βιβλιοθήκες του είδους, και σε όλη την Ελλάδα, του πρότεινα να μπει και στην πύλη που υπάρχουν όλες οι βιβλιοθήκες για να δει. Σούξου μούξου, σηκώνεται και φεύγει.
Ενταξει ρε γαμώτο, μπορεί να μην γνωρίζω το επιστημονικό πεδίο που ανήκει η βιβλιοθήκη αλλά τζάμπα σπούδασα; Τι δουλειά μου την ξέρω (καλά όχι και τέλεια). Δεν ξέρω τι διάβαζα; Και στο κάτω κάτω πήγα εγώ να του πω ότι δεν κάνει καλά το μάθημά του; Πάει και αυτό.. Ξαναήρθε και άλλες φορές και μας έλεγε τα ίδια, απλα του λεγαμε ναι ναι και δεν του δίναμε την δέουσα σημασία. Επιμονή αυτός ο άνθρωπος!!! Συνεχίζεται...

Θα ακολουθήσει τις επόμενες μέρες το ποστ με τα φετινά κατά πολύ πιο "ευγενικά", το οποίο είναι έτοιμο αλλά λόγω έκτασης δεν ήθελα να σας κουράσω...
Τα φιλιά μου!

Το παιχνίδι των 40 ερωτήσεων!

Έκανε θραύση το παιχνίδι των 40 ερωτήσεων. Ήρθε και η σειρά μου! Η artanis με τον Αρίσταρχο (επειδή είμαι σίγουρος ότι ήταν στον ώμο της και τσέκαρε τι έγραφε η μαμά του) με προσκάλεσαν να απαντήσω σε 40 ερωτήσεις (βουνό μου φαίνεται, αλλά το παραβλέπω). Ιδού λοιπόν:

1. Όνομα: Ηφαιστίων. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ.
2. Γενέθλια: 18 Οκτωβρίου.
3. Ζώδιο: Ζυγός.
4. Χρώμα μαλλιών: Καστανό.
5. Χρώμα ματιών: Καστανό επίσης.
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Όχι.
7. Είδος μουσικής που ακούς: Τα πάντα ανάλογα τη διάθεση.
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Τομ και Τσέρυ.
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? 'Ολοι!
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Να έκλεινε κάποιος το ξυπνητήρι, που το βάζω επίτηδες μακριά για να μην το κλείνω χωρίς να το καταλαβαίνω...
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Κινητό.
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Ντουλάπα, βιβλιοθήκη, ρολόι, ένα μεγάλο παζλ κορνιζαρισμένο, καθρέφτη.
13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου? Ένα άλλο κρεβάτι και κάτω απο αυτό το καλώδιο του adsl.
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Θα πήγαινα σιγά σιγά να δω πως έγινε …
15. Αγαπημένος αριθμός: 4, 8 κ.α.
16. Αγαπημένο όνομα: Ερμής, Δημήτρης κ.α.
17. Τα χόμπι σου: Διάβασμα, Βόλτες, Κηπουρική, Ίντερνετ και φυσικά Μπλόκινγκ.
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Σε δικό μου σπίτι.
19. Μια ευχή για το μέλλον: Καλά στερνά, πλάκα κάνω, υγεία πάνω απ' όλα και όλα τα άλλα θα τα βρούμε και αν δεν τα βρούμε, δεν χάλασε και ο κόσμος.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Αν σου πω στην εποχή των δεινοσαύρων θα με πιστέψεις; Και όμως έχω μεγάλη περιέργεια να δω πως ήταν…
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τι να πρωτοπάρω; Οποιοδήποτε σημαντικό έγγραφο, κινητό, τον σκληρό του πισί, λεφτά κ.α.
22. Αγαπημένο λουλούδι: Έχω; Όλα μου αρέσουν, το καθένα έχει μοναδική ομορφιά... τα χρώματα, οι μυρωδιά...
23. Αγαπημένη σειρά: Εγκλήματα, Δύο ξένοι.
24. Αγαπημένη ταινία: Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη.
25. Αγαπημένο τραγούδι: Αυτό το καιρό το "Αγάπη" απο τον νέο δίσκο της Βανδή.
26. Aγαπημένο βιβλίο: Ο Ηνίοχος, της Μαίρη Ρενώ.
27. Αγαπημένο ζώο: Άλογο.
28. Αγαπημένο ρούχο: Τζινάκι και μπλουζάκι.
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Ντίνα Κώνστα, Μαρία Καβογιάννη κ.α.…
30. Αγαπημένο χρώμα: Μοβ.
31. Αγαπημένο φαγητό: Μουσακάς, Παστίτσιο, ψάρι με χόρτα και μαγιονέζα.
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? Με κανέναν.
33. Κακή συνήθεια: Το κάπνισμα.
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Κατά βάθος είμαι αισιόδοξος.
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Εμπιστεύομαι εύκολα.
36. Συνηθισμένη ατάκα: Κοίτα...
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Κάποτε ήθελα να γίνω δάσκαλος. Μου ταίραξε όμως καλύτερα αυτό που σπούδασα (Βιβλιοθηκονομία).
38. Μεγαλύτερος φόβος: Η μοναξιά.
39. Η καλύτερη pizza: Της μαμάς.
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Που μπορείς να εμπιστευτείς ένα μυστικό και να μην το μάθει κανένας;

Καλό βράδυ σε όλους και καλό ξημέρωμα!!!

Γκάφες Γκεϊ Πρωτάρηδων

Γειά σας!!! Παιχνίδι λοιπόν... Πρόσκληση απο τον φίλο Fallen angel. Μπορεί να μην είναι γκάφα αυτό που θα παρουσιάσω, αλλά είναι κάτι που μου έχει χαραχθεί στη μνήμη, όταν έκανα την πρώτη ατυχή γνωριμία μου(σχετικά ανέφερα και στα σχόλια άλλης ανάρτησης).


Είχα φύγει για σπουδές, όπου άρχισα να ψάχνομαι για τι συμβαίνει στον έξω κόσμο .. you know. Είχα ακούσει για το τσάτ. Έτσι ρώτησα μια κοπέλα που την έβρισκα συνέχεια στους υπολογιστές του πανεπιστημίου, πως μπορώ να κάνω τσάτ. Μου έμαθε, μπήκα (στο hellas) και άρχισα να κοιτάζω τα ονόματα μέχρι που πέτυχα ένα με το γνωστή πρόθεση (gay-) και το όνομα της πόλης στην οποία βρισκόμουν. Μίλησα μαζί του, τα λέγαμε μια χαρά, οπότε και κανονίσαμε να βρεθούμε. Κανόνισε αυτός το μέρος και την ώρα. Θυμάμαι ήταν αργά το βράδυ (γύρω στη μία) και κοντά σε μία υπηρεσία του δημοσίου. Πήγα, βρεθήκαμε (καμία σχέση με την περιγραφή και ηλικία) σε ένα ακατοίκητο σπίτι, μιλήσαμε λίγο, επέμενε να πάμε στην αποθήκη που ήταν ανοιχτή, μπήκαμε μέσα, τότε άρχισε να χουφτώνει (τρελό χούφτωμα ) και να με σπρώχνει. Τα' παιξα όπως καταλαβαίνεται. Η καρδιά μου χτυπούσε τρελά. Για να μην τα πολυλογώ, έβαλα όση δύναμη είχα, τον έσπρωξα και άρχισα να τρέχω, ευτυχώς δεν ακολούθησε.

Μου έγινε μάθημα... Δικαιολόγησα τον εαυτό μου, λόγω απειρίας αλλά και τον έβρισα επείδή έπρεπε να είχα καταλάβει ότι κάτι τρέχει απο τη στιγμή που τον είδα. Με τάραξε πάρα πολύ. Σκεφτόμουν τι θα μπορούσε να συμβεί, αν ήταν πιο δυνατός ή πιο βίαιος. Πάντως έκανα καιρό να γνωρίσω κόσμο μετά απο αυτό...

Ευχαριστώ Fallen angel για την πρόσκληση!!!!!

Ένα θαύμα..

Σκέφτομαι πολλές φορές απο που ξεκινήσαμε και που φτάσαμε. Μένω για ώρες και σκέφτομαι πως ερχόμαστε στη ζωή. Τρελαίνομαι με την εικόνα ενός μωρού. Είναι ένα θαύμα. Όταν το παίρνω αγκαλιά νιώθω δέος και αισθάνομαι γεμάτος απο ικανοποιήση που μπορώ και κρατάω στην αγκαλιά μου ένα πλάσμα, που ίσως δεν θα έχω την ευκαιρία να αποκτήσω. Δεν έχω αισθανθεί παρόμοια, δεν μπορείς να το δείξεις με λόγια, μια ψυχική ηρεμία, μια γαλήνη, δέος, χαρά, ώρες ώρες όταν το κρατάω μου 'ρχετε να βάλω τα κλάματα.. Μπορείς να το πεις τρέλα..

Το μωρό για το οποίο μιλάω είναι της ξαδέρφης μου. Το Σαββατοκύριακο που έχω χρόνο τους παίρνω και πάμε για καφέ. Έχω 1,5 με 2 ωρίτσες να κρατήσω στην αγκαλιά μου έναν κόσμο ολόκληρο που θα με κάνει να σκέφτομαι ότι είμαι πλήρης, χωρίς ανάγκες. Όταν βρίσκομαι σ' αυτή την κατάσταση νιρβάνα, σκέφτομαι "έτσι να ναι άραγε ο έρωτας;" και αμέσως στρίβω την σκέψη μου. Σε κοιτάει με ένα βλέμμα απορίας, πότε με ματάρες και πότε ήρεμος... σαν να αφαιρείται.. Γκρινιάζει, λέει ακατάληπτα λόγια στη πρωτόγονη γλώσσα του. Κουνάει χεράκια, τα πόδια. Σου λέει κουράστηκα. Όταν όμως κουρνιάζει στην αγκαλιά σου και απολαμβάνει τη βόλτα του... είναι όνειρο.. σου μεταφέρει τόση θετική ενέργεια, σαν να αιωρείσαι, στο κενό. Είναι .... δεν έχω λόγια... ακόμη και τώρα νιώθω ένα προς ένα κάθε τσίμπημα στην καρδιά, κάθε συναίσθημα...

Δεν το χωράει το μυαλό μου, κοιτάχτε το χεράκι του, είναι τόσο μικρό και εύθραυστο... σφίγγει το δάχτυλο. Πως να βλέπει άραγε τα δικά μας; Μπορεί να παίξει για ώρα με ένα χέρι... να πειράξει τα δάκτυλα, να τα τραβήξει, αν δεν έχεις το νου σου, μπορεί και να τα δαγκώσει...

Η πατουσίτσα του... δακτυλάκια μικρά... διαμορφώνονται... μεγαλώνουν... τόσο μαλακό δέρμα...

Την καλημέρα μου σε όλους.... να περάσετε καλά...