Το Σάββατο που μας πέρασε επιδόθηκα στη μαγειρική, έφτιαξα μπισκότα!
Δηλαδή κουλούρια έλεγε η συνταγή, αλλά τελικά μπισκότα έπρεπε να λέει, καθώς η ζύμη ήταν ψιχουλιαστή οπότε να πλέξεις κουλούρια αποκλειόταν. Πήρα λοιπόν ένα σχήμα κουπ ατ που είχα και δεν θύμιζε Χριστούγεννα (είναι νωρίς ακόμη) και έβγαλα τρία ταψάκια από το μικρό φουρνάκι!
Εδώ και η συνταγή:
1/2 κιλό αλεύρι γ.ο.χ.
1 κουταλάκι σόδα
2 κουταλάκια μπέικιν πάουντερ
1 1/2 κουταλάκι κανέλα
1/4 κουταλάκι γαρίφαλο
1/4 κουταλάκι μοσχοκάρυδο
1 κούπα ζάχαρη (βάλτε και μαύρη αν έχετε)
1 κούπα σπορέλαιο
2 κουταλιές κονιάκ
1/4 κούπας χυμός πορτοκάλι
ξύσμα από ένα πορτοκάλι
Αυτά είναι τα υλικά, ο τρόπος τώρα, χτυπάμε όλα τα υγρά (μαζί με τη ζάχαρη) στο μίξερ, μετά προσθέτουμε όλα στερεά και ζυμώνουμε για μια εύπλαστη ζύμη που δεν κολλά στα χέρια. Θα είναι σχεδόν ψιχουλιαστή. Απλώνετε μια λαδόκολλα στον πάγκο βάζετε ζύμη, κάνετε σχήματα και τα βάζετε στο ταψί με λαδόκολλα. Στους 180 βαθμούς για 15-20 λεπτά, ίσα ίσα να ροδίσουν.
Δεν είχα μοσχοκάρυδο και έβαλα τζίντζερ στη θέση του, το ίδιο καλά έγιναν, μοσχομύρισε το σπίτι! Το ένα ταψάκι, όπως πάντα, μόνος μου το έφαγα και κάθε φορά έλεγα "το τελευταίο"!
Δικιμάστε την δεν θα χάσετε! Αν θέλετε πασπαλίστε με άχνη ζάχαρη!
Την επόμενη φορά σας έχω μια άλλη καταπληκτική συνταγή για σοκολατένια μπισκότα τα οποία έγιναν τέλεια και ανάρπαστα στο γραφείο!
Μέρα ανοιξιάτικη δεν μπορείς να την πεις καθότι τέλη Φθινοπώρου. Πανέμορφη μέρα όμως ξημέρωσε!
Στην αρχή της διαδρομής
Με το που είδα ήλιο μέσα από το μισάνοιχτο παντζούρι πετάχτηκα από το κρεβάτι! Πλυντήριο δεν είχα να βάλω αλλά μια βόλτα θα την πήγαινα!
Διάδρομος φτιαγμένος με φύλλα
Έκανα καφέ, ήπια δυο γουλιές, έβγαλα τα σκεπάσματα να αεριστούν κάθισα λίγο στο πισί να διαβάσω καμιά ανάρτηση.
Έχει πέσει πείνα
Σε μία ώρα περίπου χτύπησε η από πάνω να μαζέψω τα σκεπάσματα γιατί θα έπλενε την βεράντα (το Καλοκαίρι σχεδόν κάθε μέρα, το Χειμώνα 2-3 φορές την εβδομάδα), τα μαζεύω, κλείνω παντζούρια μη μου κάνει τα παράθυρα οπίσθια, ντύνομαι, ξετρυπώνω τα ακουστικά και τη φωτογραφική και βγαίνω από το σπίτι. Κρύο είχε, αλλά με τον ήλιο γινότανε πιο γλυκό.
Έλα ντε όμως που βγαίνοντας από τη βόρεια πλευρά (που ήλιο θα δει την Άνοιξη ξανά) άρχισα να κρυώνω πολύ, είχα ντυθεί καλά αλλά γάντια και σκουφί δεν πήρα, θα αντέξω είπα, συνέχισα.
Κάποια στιγμή είπα να βγάλω καμιά φωτό, ούτε να την πιάσω μπορούσα, μου πεσε, ευτυχώς σε φύλλα πάνω και δεν έπαθε τίποτα, την ξανάβαλα στη θήκη μέσα και άρχισα το τρέξιμο στο χαλαρό, κρατώντας στο ένα χέρι φωτογραφική, στο άλλο το κινητό, τα κλειδιά ολόκληρη αρμάθα να κουδουνίζει στην τσέπη, δεν με βόλευε καθόλου η όλη κατάσταση και το βάρος που κουβαλούσα.
Φτάνοντας στο μοναστήρι της Παναγιάς της Μαυριώτισσας
Δεν ήμουν προετοιμασμένος για τρέξιμο. Μετά τα πρώτα είκοσι μέτρα ένιωθα ήδη καλύτερα και είχαν αιματωθεί και τα χέρια! Βοήθησαν και κάνα δυο κολανοφόροι που πέρασαν.. Μόλις άρχισα να στρίβω προς την Νότια πλευρά που είχε ήλιο, συνέχισα το περπάτημα. Ελάχιστα άκουσα μουσική, ήθελα να μην ακούω τίποτα, που και που κάνα αμάξι και περιπατητές. Πανέμορφα.
Κωπηλασία στη λίμνη
Οι φωτό που βλέπετε είναι σημερινές! Γύρισα σπίτι, έκανα κάνα δυο δουλειές, πέρασα τις φωτό στο πισί και έγραψα αυτά τα ολίγα, θα φάω, θα κάνω μπάνιο και θα ξαπλώσω!
Μεσημέριασε πια! Έχω δυο ώρες μπροστά στο πισί και προσπαθώ να βρω να κατεβάσω το πρόγραμμα Nero και να βρω και τα κλειδιά του για να επεξεργάζομαι φωτογραφίες και μουσική και ακόμη δεν έχω βγάλει άκρη!
Πως είστε;
Εδώ όλα καλά, ήρεμα, ένα ΣΚ με όλα του τα καλά, αλλά με καιρό αφήστε καλύτερα, μια μόνιμη ομίχλη, συννεφιά, κρύο! Και ακούω ότι στο Χωριό έχουν ήλιο και εγώ στεγνώνω μέσα τα ρούχα! Το τριήμερο της 28ης κατέβηκα στο πατρικό, πως το πήρα απόφαση με τα έξοδα της βενζίνης ένας Θεός το ξέρει. Αλλά είχα μπουχτίσει βρε παιδί μου, λίγο το διάβασμα για ένα σεμινάριο, λίγο η κατάσταση γενικά. Μου την έδωσαν και ήθελα να την κάνω, όπερ και εγένετο.. Πέρασα πολύ καλά, το ταξίδι υπέροχο, βουνά, πεδιάδες, λίμνες, κόσμος, ζώα, φύση, ουρανός, όλα συνέθεσαν ένα υπέροχο ταξίδι, και μουσική φυσικά! Είδα συγγενείς και φίλους, δουλίτσες στο σπίτι, καφέ έξω, καφέ μέσα, βόλτα. Είχα να πάω από τον Αύγουστο, 2 μήνες και κάτι μέρες. Μου είχε λείψει..
Εδώ επίσης όλα καλά, αν εξαιρέσεις την όλη κατάσταση και γενικά το φορτισμένο κλίμα. Δεν αφήνω να με επηρεάζει ιδιαίτερα. Προτιμώ να θρέφω ελπίδες και να ζω με αυτές. Αν έρθει η ώρα να αποδείξω πόσο θέλω κάτι, θα το κάνω.
Το χαράτσι της ΔΕΗ δεν ήρθε ακόμη, από βδομάδα το περιμένω, συνεννοήθηκα με τον ιδιοκτήτη να το δώσω από το νοίκι και ησύχασα. Που να του κοπεί το χέρι από τη ρίζα σε όποιον κόψει ρεύμα σε κάποιον που δεν πλήρωσε!
Μου φαίνεται ότι οι τιμές ανεβαίνουν, προχτές αγόρασα στο σούπερ κουνουπίδι 1,99 το κιλό! Μόλις είδα στο ταμείο γάλα και κουνουπίδι 4,50 ευρώ, μου ρθε ντουβρουτζάς. Δεν πρέπει λέει να το συγκρίνουμε με την δραχμή αλλά λόγω των ημερών μου ρθε αμέσως στο μυαλό 1530 δρχ.!!!! Κάγκελο; Θα μου πεις να πας λαϊκή, τιμές καλές θα βρεις το μεσημέρι, αλλά για ένα δυο πράγματα βαριέμαι να τρέχω και να παίρνω και άδεια από τη δουλειά. Οπότε θα το πληρώνω το καπέλο του κουνουπιδιού..
Έχω να κάνω ανακοινωθέν, μόλις έβγαλε ήλιο!!! χαχαχα! Έτσι θα τον βλέπουμε από εδώ και πέρα, σαν αξιοθέατο! Έχω ανοιχτά τα παντζούρια να μπαίνει και να φωτίζει το σπίτι, ζεσταίνει ακόμη και αν δεν σ' ακουμπά..
Σας χαιρετώ..
Καλό απόγευμα και
Καλή εβδομάδα!!!!
ΥΓ. Αν φτιάξω το Nero, θα βάλω και κάνα δυο φωτό που ήθελα!
YΓ2. Το έφτιαξα τελικά το Nero!!!
Φρίττω!!! Είδατε φαντάζομαι τι έγινε με τον Κάρολο Παπούλια!
Είδατε τώρα στο βιντεάκι! Καλά να πάθει, τα θέλει ο κώλος του. Ήθελε και παρέλαση το χούφταλο! Δεν φτάνει που τον έχουμε στο μέγαρο να κάθεται σαν μπιμπελό σε τραπεζάκι. Να διακοσμεί το ντεκόρ με την καλλωπιστική του φύση, θέλει να του δώσουμε και σεβασμό, ο φίκος. Ο βλάκας. Πολέμησε λέει στα 15 και δεν θα έπρεπε να τον φωνάζουν προδότη, τον χέστη, κάθεται άπραγος να βλέπει την Ελλάδα να χάνεται, ουσιαστικά σαν να δίνει την συγκατάθεσή του σε ότι γίνεται. Καλά στα είπε ο Γλέζος. Τι περιμένει η χώρα σου από σένα; Να δεις την παρέλαση και να κρυφτείς;
Όχι αγαπητέ μου, να ορθώσεις το γεροντίστικο ανάστημά σου και ότι έμεινε από αυτό και να τα
βάλεις με όλους και με όλα, τι σκατά Πρόεδρος της Δημοκρατίας είσαι; Μόνο στο όνομα και στο μισθό; Και
λες ότι πολέμησες τους Γερμανούς, τρομάρα σου, και περιμένεις να πούμε
και "ουάου κοπελιά, χάλασε το μανικιούρ!!" τώρα που έρχονται ξανά οι Γερμανοί, μπήκες στο καβούκι σου και κοιτάς την παράδοση των όπλων. Προδότης, μάλιστα! Και αυτό είναι το λιγότερο! Πως θα δείξει ο κόσμος την άρνησή του; Οργή λαού αγαπητέ μου πρόεδρε, που παίρνεις έναν μισθό μηνιαίο που φαντάζομαι φτάνει να ζουν 3-4 οικογένειες το μήνα και κάθεσαι δίνοντας έναν τόνο προπολεμικό στο προεδρικό μέγαρο. Και αυτά πληρώνονται από μας, ανεγκέφαλε Κάρολε, για να βγαίνεις εσύ και να καλλωπίζεις εκδηλώσεις. Θεσμός είσαι; Ναι είσαι, αλλά τι κάνεις όταν βλέπεις μια χώρα να καταρρέει; Παίρνεις το τσάι σου βλέποντας παρά πέντε; Να βγεις να πεις την γνώμη σου, να τους τα χώσεις και στο κάτω κάτω να παραιτηθείς σαν άξιος πατριώτης, άλλωστε σου φτάνουν όσα έβγαλες να ζήσεις και τα δισέγγονά σου. Παναγία μου, σχώρα με, αλλά πόσο χαίρομαι με όλα τα επεισόδια δεν λέγεται, ντροπή θα έπρεπε να νιώθω, όπως θα μου πουν κάποιοι, δεν με νοιάζει όμως. Θέλω να μην μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους, να μην μπορούν να κάνουν βήμα, να περπατούν στο δρόμο και να κοιτάνε από δεξιά και αριστερά να δουν από που θα έρθει το νεράντζι και η μπουνιά. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Χαίρομαι που ακυρώθηκαν οι παρελάσεις βλ. Κέρκυρα, χαίρομαι που έφυγαν κακήν κακώς οι επίσημοι συνοδεία αστυνομίας, και οι παπάδες με τις χρυσές μαγκούρες και τους βαριούς σταυρούς, που να τους πιάσει αυχενικό, να μην μπορούν να βαστίξουν σταυρό στο λαιμό και να μην μπορούν να σετάρουν την μαγκούρα, χαίρομαι για την μπουνιά στα Τρίκαλα, χαίρομαι για τα παιδιά που δεν γύρισαν το κεφάλι τους, χαίρομαι που που την προηγούμενη εβδομάδα υποδέχτηκαν τον Υπουργό Δικαιοσύνης οι ίδιοι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του τα έψαλλαν,να ξέρει ότι οι ίδιοι του οι υπάλληλοι τον έχουν γραμμένο στα παπάρια τους. Λυπάμαι που δεν γιαούρτωσαν τον άλλο παπαροπρόεδρο της βουλής.
Μιλάνε για ντροπή τα καθίκια, δεν μπορεί κάποια στιγμή θα ξεσηκωθούμε και εμείς, θα καταλάβουν και αυτοί, ας φύγουν και με ελικόπτερο και με τρένο, κάποιος θα βρεθεί να τα σαμποτάρει. Χαλασμένα φρένα δεν το λεν το μυστικό; Απορώ πως δεν έχουν συλλάβει το κόνσεπτ ακόμη.
Επίσης βγήκε και ο Δήμαρχος Αθηναίων είπε για πειθαρχικό στην μπάντα που θα έβαζε μαύρες κορδέλες στα όργανα, που να πέσει η βιόλα να τον πλακώσει. Για να δούμε μπορεί να τους περάσει πειθαρχικό; Τι είναι; Παράβαση καθήκοντος;
Κρεμάλες πάνω στις εξέδρες έπρεπε να στηθούν και να περνούν ένας ένας τα λαμόγια. Με πρώτον εκείνο το αμερικανάκι που δεν ήξερε το ντιούρεξ ο πατέρας του, που τον είδα σήμερα ανάμεσα σε Βενιζέλο και Πάγκαλο και σκεφτόμουν την λιτότητα του λαού. Άλλοι δεν έχουν να φάνε και άλλοι έχουν και χρόνο να γυμνάζονται. Του πατέρα του περνούσε η γνώμη, ενώ αυτόν χεσμένο τον έχουν και τον κλωτσάν από εδώ και από εκεί. Και ότι λένε, ναι λέει το απροσάρμοστο. Ξύπνησαν οι σκλάβοι Αντωνάκη!!! Και που σαι ακόμη! Τα χειρότερα θα έρθουν!
Και βγαίνει και η Διαμαντοπούλου, άλλο καμάρι της ελληνικής - γερμανικής σόουμπιζ! Και μιλάει η κυράτσα για ντροπή, δεν ντρέπεται που καταντήσαμε τριτοκοσμικοί στην παιδεία; Ρωτάει πως θα διαβάσουν τα παιδιά τα σιντί; Θα τους αγοράσει Η/Υ ή θα τους τον πάρει ο πατέρας τους που απολύθηκε ή είναι άνεργος ή ίσα ίσα τα βγάζει πέρα; Η μήπως θα έχει να δώσει λεφτά για φωτοτυπίες; Μήπως να γυρίσουμε στην κέρινη πλάκα με το κοντύλι;
Που είδα πρώτη φορά στην Καστοριά να ψάχνουν τα σκουπίδια και ένιωσα ντροπή για την κατάντια; Που αυξήθηκαν οι άστεγοι; Που βλέπεις μαγαζιά να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και γνωστούς να μπαίνουν στην ανεργία..
Σπάνια βρίζω, σπάνια μου σπάνε τα νεύρα. Σηκώθηκα και πήγα στην γιορτή του τοπικού σχολείου, 10 παιδάκια, λίγα ποιήματα, λίγα τραγούδια, επίσημοι μόνο ο παπάς του χωριού. Σήμερα έβρισα, έβρισα πολλές φορές και μια σπίθα να μου βαζες θα σου σερνα τα στερνά σου! Για έναν ξεμωραμένο γερο κουστουμαρισμένο έφτασα στο αμήν, για άλλους τριακόσιους και βάλε μαλάκες, ξέσπασα. Βλέποντας λίγο τιβί πριν κάμποση ώρα έγινα πάλι πυρ και μανία, βλέποντας την μούρη του Καπούλια, έτοιμος να κλάψει από την προσβολή, να κάνει το ντεμπούτο του στην ηθοποιία. Πίσω έχει ο λαός την ουρά..
Με συγχωρείτε..
